"Βρέχει με.. απόλυτη ειλικρίνεια... άρα δεν είναι φήμη ο ουρανός, υπάρχει.. Και δεν έιναι το χώμα, λοιπόν, η μόνη λύση όπως ισχυρίζεται o κάθε τεμπέλης νεκρός..."
Και δεν είναι οι μέρες όλες ίδιες,
παρόλο τον ήλιο τον αιώνιο..
Και τα απλά πράματα , δεν έιναι και αυτονόητα.
Και όταν χάνεται για λίγο το ενδιαφέρον , ψάξε στους ανθρώπους γύρω σου να μοιραστείς έναν κόσμο διαφορετικό.
Δεν ξέρω αν ποτέ θα μαι ευτυχισμένη.
Δεν ξέρω αν υπήρξα ποτέ.
Δεν ξέρω καν αν λέω αλήθεια.
Τα πράματα δεν είναι πολύπλοκα.
Εμείς αρεσκόμαστε να νομίζουμε ότι είναι στην προσπάθεια να βρούμε νόημα, να δώσουμε αξία.
Τα πράματα δεν είναι πολύπλοκα.
Τα πράματα είναι απλά.
Χρειάζεται μόνο να αποδεχτούμε την πραγματικότητα ως έχει.
Και από κει και πέρα να δούμε πώς μπορούμε να την αλλάξουμε.
Κι αν θέλω τόσο πολύ να αλλάξω την δική μου πραγματικότητα, την θλιμμένη και θλιβερή ζωή μου, τόσο πιο δύσκολο φαντάζει.
Και απελπίζομαι και γεμίζω ντροπή για τον αδύναμο εαυτό μου.
Και στεναχωριέμαι που αναγκάζομαι να διαλύσω την εικόνα μου, που με ανόητες φιλοδοξίες και δικιολογίες είχα οικοδομήσει.
Πλέον , είμαι και νιώθω μικρή και ανούσια.
Είμαι παγιδευμένη σε να στενό μυαλό και να αδιάφορο σώμα.
Είμαι παγιδευμένη σε μια πνιγηρή μετριότητα.
Το μόνο που με κρατά είναι εκείνοι, οι άλλοι που αγαπώ...
...Και με κάνουν να ψάχνω μέσα μου και να αναζητώ κομμάτια αυτής της Μέλπως
που φοβάμαι να ανακαλύψω.
Που ωστόσο τα ανακαλύπτω, αργά και σταθερά,
και όλως παραδόξως με κάνουν και αισθάνομαι μια χαρά..!
Μη λες «ολόκληρη», πες «ελάχιστη», που σ αφήνει να φύγεις.
Ελάχιστη αίσθηση, λύπη ολόκληρη δική μου.
Ολόκληρη νύχτα.
Για αυτές τις νύχτες, που θες να φύγεις..
Τις λέξεις εκέινες που δε θα ακουστούν ποτέ..
Τις αισθήσεις που ποθείς να μην ξεχάσεις..
Την λύπη την αιώνια .
Κι αν δεν ξέρω αν θέλω, πώς μπορώ?
Δεν θέλω να αρκεστώ στο απλό και το εύκολο. Τα εύκολα απογοητεύουν εύκολα.
Δεν ξέρω αν αξίζει κάτι παραπάνω.
Δεν ξέρω αν θέλω να δώσω βαθος.
Δεν θέλω να ξεχάσω. Μα πώς γίνεται?
Ήδη νιώθω τις αναμνήσεις μου θολές και ασαφείς.
Και γιατί να χρειάζομαι τις αναμνήσεις?
Θέλω να θύμάμαι τα πάντα.
Πώς ήμουν, πώς έγινα, πώς ενιωθα.
Το καλό με το παρελθόν είναι ότι είναι εκεί.
Είναι όμως?
Το μέλλον με φοβίζει.
Να ξεφύγω? Να αλλάξω?
Ή απλά να ζήσω την ζωή μου?
Να μην ξεχασω . Τίποτα.
Να μην ξεχασω να ζήσω.
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε
μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντα πως για να ‘σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.
Μονάχα με την ένθερμη υπομονή μπορούμε
να κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.
..Όταν έρθει η ώρα πες μου
πες μου ποια θα ναι η αλήθεια σου
για να ντυθώ με τα ρούχα της
για να μυρίζω τ άρωμά της
για να σε φιλήσω με τα χείλια της κι αφού ξυπνήσω δίπλα σου στο κρεβάτι το πρωί
να σ αποχαιρετήσω με ένα ψέμα σου...
..Γλυκός που μπορεί να γίνει ο πόνος.. Τόσο, που αργά ή γρήγορα χάνει την ταυτότητά του.. Και γίνεται πικρή ευχαρίστηση. Και ο δρόμος των δακρύων, η λύτρωση. ..Ευτυχώς, δεν έχουν στερέψει τα δάκρυα. ..Ευτυχώς υπάρχει η μουσική. και η αλήθεια και οι άνθρωποι.
καλύτερη κι ἀπ᾿ ὅ,τι λαχταροῦσα,
τώρα ποὺ μοῦ ῾ρθαν ὅλα ὅπως τὰ ῾θελα
κι ἀρχίζω νὰ βολεύομαι μὲς στὴν κρυφὴ χαρά μου,
νιώθω πὼς κάτι μέσα μου σαπίζει..
..The grass was greener The light was brighter The taste was sweeter The nights of wonder ..With friends surrounded T he dawn mist glowing The water flowing The endless river...
Forever and ever. . . .
*Τέλος~ Ντίνος Χριστιανόπουλος
Well, God bless your crooked little heart St. Louis got the best of me
I miss your broken-china voice
How I wish you were still here with me
Well, you build it up, you wreck it down
You burn your mansion to the ground
When there's nothing left to keep you here, when
You're falling behind in this
Big blue world
Oh you go to
Hold on, hold on
You got to hold on
Take my hand, I'm standing right here
You got to hold on
Down by the Riverside motel,
It's 10 below and falling
By a 99 cent store she closed her eyes
And started swaying
But it's so hard to dance that way
When it's cold and there's no music
Well your old hometown is so far away
But, inside your head there's a record
That's playing, a song called
Hold on, hold on
You really got to hold on
Take my hand, I'm standing right here
And just hold on.
