Cenicero

Θα μπορούσε να ήταν η γιαγιά σας...

Παρίσι ... 21ος αιώνας... Δικηγόρος. Στο γραφείο του. Κουραστική δουλέια , πολύπλοκες υποθέσεις, κουραστική μέρα. Αφηρημένο βλέμμα στο παράθυρο. Μια -σα γνωστή -φιγούρα έξω. Μια γυναίκα ηλικιωμένη. Γριά. Ρυτιδιασμένο πρόσωπο, θολό βλέμμα, παλιόρουχα, τρύπια παπούτσια, ξεθωριασμένο μαντήλι τυλιγμένο γύρω από το κεφάλι, πλαστική σακούλα στο χέρι. Μια άστεγη.
Η πρώτη του σκέψη : θα μπορούσε να ήταν η γιαγιά μου.

Ένα χαρτόνι , ένας μάυρος μαρκαδόρος.Ένα χαρτόνι με μεγάλα μάυρα γράμματα
"ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ Η ΓΙΑΓΙΑ ΣΑΣ" ..
Ένα δώρο από τον δικηγόρο στην άγνωστη γυναίκα. Ένα δώρο που συγκίνησε και την βοήθησε να μαζέψει αρκετά χρήματα.

Άλλες 200 περίπου ταμπέλες δωρίστηκαν από τον ίδιο δικηγόρο σε άστεγους του Παρισιού :
"ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ" , "ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ", "24 ΩΡΕΣ ΤΟ 24ΩΡΟ ΕΞΩ" ή "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΩ".

Με την ελπίδα ότι έτσι θα ξεθαφτούν τα κατάλοιπα ανθρωπιάς που έχουν χαθεί μέσα στις υποχρεώσεις, και στις καριέρες, και στα μικροπροβληματάκια της καθημερινότητας. Ίσως επιτυχώς. Ίσως όχι.

Η πραγματική αυτή ιστορία παρουσιάζεται μέσα από την ταινία μικρού μήκους "Θα μπορούσε να ήταν η γιαγιά σας."

Καλή σας Ανάσταση!

Ουφ. . . . .

:)

15 ώρες μετά... Από το όνειρο στην σκληρή σκατένια πραγματικότητα. . . Δεν πειράζει, εγώ θα ζω στο όνειρο... !

Love the people!
I am he as you are he as you are me and we are all together. . . :D

Τις καλύτερες ευχές από την Λευκάδα στους ανθρώπους, που σου θυμίζουν ότι η ζωή όσο μάταιη κι αν είναι, σπέρνει. . .

http://www.youtube.com/watch?v=6-457pYItC8

Καλο Μήνα κι απο μένα . . .!

(: ...

Kαλό μήνα . . . !

:) . . .

Εθνική Επέτειος. . .

25η αύριο... άλλη μια φορά ...
και απορώ, πως οι μεγαλύτεροι δεν έχουν βαρεθεί πια κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια...
δεν ξέρω αν θα καταφέρω ποτέ να δείχνω τόσο μεγάλο ενθουσιασμό που αλλάζει η ώρα στα 40 μου. . .
Το πρωί, για δουλιές επισκεύθηκα το κέντρο... Είδα ζωή ακόμα... Είδα φτώχεια, είδα πλούτο, είδα ανθρώπους με κέφι και χωρίς... Ο καθένας μόνος του... Είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με έναν συμπαθέστατο άνθρωπο, ιδιοκτήτη ενός απαρχαιωμένου, με την γλυκίτατη έννοια της λέξης, μπουγατσάδικου... Κάπου στη Σόλωνος, πιάσαμε λίγο την κουβέντα περιμένοντας ένα φίλο που είχε πάει για σάντουιτς... Αυτό που μου έκανε εντύπωση από το διάλογο μας, ήταν το κέφι του ανθρώπου αυτού καθώς μου περιέγραφε την δουλειά του... Την αγάπη και το κέφι του που στο χαμόγελο του έδειχνε ότι διατηρεί και τα 47 χρόνια που κάνει την ίδια δουλειά. "Εάν δεν το γούσταρα θα το είχα σταματήσει" μου είπε με χαμόγελο δίνοντας μου στο χέρι το θεσπέσιο κρεμώδες, τυλιχτό με φύλο παρασκεύασμα.

Πόσο κέφι και αγάπη μπορείς να βρεις σε έναν άνθρωπο ε;...
.
.
.

διαβάζοντας στον όλο και λιγότερο ελεύθερο χρόνο μου ένα βιβλίο του Stephane Hessel με τον ιδιότυπο τίτλο ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΤΕ και με την αφορμή της αυριανής, και σημερινής μάλλον γιορτής καθώς το πανηγύρι κρατεί απο σήμερα στα σχολεία μας, αλλα και στους δρόμους της Αθήνας όπως διαπίστωσα το πρωί , θα ήθελα να σας εκθέσω μια ερώτηση και να μαζέψω όσο το δυνατόν περισσότερο τις γνώμες όσων διαβάζουν και ενδιαφέρονται...

Πώς γίνεται, τόσα χρόνια πρίν έχοντας τίποτα, οι άνθρωποι να πετύχουν τόσα πολλά.... Και σήμερα, έχοντας τα πάντα να μην μπορούν να πετύχουν τίποτα...; κλαίνε και οδύρονται πίσω από κάθε πρόβλημα . . . ;

Έλεος.

Έλεος. Δεν ξέρω τι να γράψω.Ντάξει το ξέραμε... ο παραλογισμός είναι θεμέλιος λίθος της σύστασης της ελληνικής πολιτικής αλλά όχι όταν εν ψυχρώ απειλούνται ανθρώπινες ζωές.

"Κατά δεκάδες εισάγονται σε νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης οι μετανάστες απεργοί πείνας, που διανύουν πλέον την 36η ημέρα απεργίας πείνας. Τις τελευταίες ημέρες ορισμένοι από τους απεργούς έχουν κόψει και το νερό, με αποτέλεσμα να καταρρέουν ο ένας μετά τον άλλον. " ... γράφει η καθημερινή.

Γαμώ την την εξουσία σας μέσα τι σκατά κάνετε? Τι σκατά κάνουμε? Πώς το επιτρέπουμε?

Τι στον πούτσο τις θέλετε τις συσκέψεις και τα συνέδρια και τις επιτροπές και τις συμβιβαστικές λύσεις....?

Οι άνθρωποι μάχονται για την αξιοπρέπειά τους , έχουν φτάσει στο ύστατο σημείο, εχουν δουλέψει , έχουν κοπιάσει , έχουν ταλαιπωρηθεί και ζητούν το αυτονόητο...

. . . νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα όλων των μεταναστών που ζουν και να εργάζονται για χρόνια στην Ελλάδα ...

Και εμείς τι κάνουμε? Περιμένουμε να πεθάνουνε? Οι άνθρωποι ρε πούστη! Γιατί απλά δεν τους δίνουμε ότι ζητάνε? Γιατί...?

Δεν αντέχω ρε παιδιά... Δεν αντέχω... Δεν τους αντέχω... Τσιφλίκια τους είναι ανθρώπινες ζωές... ?

Αδικία . απόγνωση.

Γαμώτο. Γαμώτο. Δεν καταλαβαίνουν τίποτα? Ας ελπίσουμε. . .

Καλό Μήνα..

Με ένα υπέροχο - αγαπημένο τραγουδάκι μου .. . .

Με τίτλο. . .

Απέναντι στο προηγούμενο άρθρο μου, με τίτλο . . . "Χωρίς τίτλο" . . . και εν όψη των καινούργιων συνθηκών, καταστάσεων και αναγκών της ζωής , αποφάσισα να προσπαθήσω γειώσω τις προηγούμενες απόψεις μου και να φανερώσω την άλλη οπτική πλευρά του θέματος . . .

Με λίγα λόγια στο προηγούμενο αρθράκι υποστήριζα ότι η ζωή μας είναι οι άλλοι και ζούμε αποκλειστικά για να συνυπάρχουμε και να επωφελούμαστε από αυτήν την καρποφόρα συνδιαλλαγή. . Αμ δε.. . Οι άνθρωποι στην ζωή μας άλλοτε υπάρχουν , άλλοτε δεν υπάρχουν , φεύγουν, χάνονται ίσως να ξανάρθουν αλλά ποτέ δεν θα είναι στατικοί και παντοτινοί... Απο πού και εως που εμείς μπορούμε να στηριζόμαστε- αποκλειστικα- σε αυτήν την ρευστή μεταβλητή , τους ανθρώπους γύρω μας... ? Μάλλον από κείνη την στιγμή που δεν έχουμε μάθει να μπορούμε να στηριζόμαστε στους εαυτούς μας . . .

Μα η ουσία είναι να ζούμε για εμάς πρώτα από όλα.... Να νιώθουμε καλά και επαρκείς με τον εαυτό μας. . . Να μπορούμε να αντέξουμε την μοναξιά μας όταν δεν θα υπάρχουν άλλοι τριγύρω μας... Να τα βρούμε με τον εαυτό μας... να αγαπήσουμε το εγώ μας και ύστερα να καταφέρουμε να τα βρούμε και να αγαπήσουμε τους άλλους. . . .

Βέβαια για να τα κατορθώσουμε όλα αυτά φυσικά θέλουμε πρoσωπική εξάσκηση .. αλλά και την βοήθεια των φίλων μας για να το συνειδητοποιήσουμε και να το ενισχύσουμε ... Άρα που καταλήγουμε? Ότι χρειαζόμαστε τόσο τον εαυτό μας όσο και τους γύρω μας για να ανεξαρτητοποιηθούμε και να ενδυναμώσουμε το εγώ μας? Ώπα ώπα οξύμωρο του κερατά? Τα μπλεξα χειρότερα? Δεν ξέρω τι λέω.... ? Χα μάλλον.... Μου αρέσει όταν μπλέκεται το πράμα γιατί φαντάζει τόσο πολύπλοκο και δύστροπο, τόσο πολύ, που σχεδόν με πείθει ότι η απάντηση είναι κάτι παραπάνω από απλή...

Ανακεφαλαιώνοντας και συνοψίζοντας -και γαμώ τους επιλόγους μαθαίνουμε στην έκθεση .. ε? - όλα είναι στο μικρούτσικο μυαλουδάκι μας που προσπαθεί να βάλει ταμπέλες σε καταστάσεις και συναισθήματα ... ΟΥΥΥΥΥΥ λέω εγω! ΄Ενα έχω να πω μόνο...

Peace & love . . .

Υ.Γ Άλλα ντάλλα κυρίες και κύριοι... ό,τι να ναι και άλλα παρεμφερή .. Νά μαστε καλά με τους εαυτούς μας και με τους γύρω μας. . .

ΡΑΔΙΟΚΕΦΑΛΟΙ. . .

Listen to your heart......

Καινούριο album των Radiohead. . . The King Of Limbs . . .

Οι περιβόητη εγγλέζικη μπάντα με το περίεργο όνομα και τα απίστευτα κομμάτια κυκλοφορεί σημερα 19/02/2011 και μετα από 4 περίπου χρόνια δουλειάς το νέο και 8o επίσημο δίσκο τους The King Of Limbs. . .Αναμφίβολλα οι τρελοί και παλαβοί αυτοί τύποι θα μας εξεπλίξουν για άλλη μια φορά με τις καταθλιπτικές μελωδίες τους γεμάτες αίσθημα και τους αιώνια αλληγορικούς και παραφορτωμένους νόημα και καταπίεση στίχους. Η πώληση του δίσκου, όπως έγινε και με το προηγούμενο album "In Rainbows" , ξεκίνησε μέσω ίντερνετ... Παρ' όλο που αυτή τη φορά, η δισκογραφική τους απέτρεψε απο το να θέσουν έναντι του αντιτίμου στη σελίδα ένα κουμπί Donate που από δίπλα έγραφε δώστε όσα πιστεύετε ότι αξίζει η μουσική μας, έθεσαν το κόστος των 7 και 11 Ευρώ για κάθε κατέβασμα σε mp3 kai wav(που σημαίνει πλήρης ποιότητα cd) του δίσκου τους. Στα δισκοπωλεία το The King Of Limbs ίσως και με μια δώση ειρωνείας στο όνομα, όπως τους αρέσει να κάνουν με ξένες μπαντες( δες REM Oasis και μάλλον τώρα Kings Of Leon) σε μια έκδοση εφημερίδας όπως λένε με 2 βινύλια, 1 cd , αφήσες και τα συναφή στην τιμή των 33ων Ευρώ!Θα γίνει χαμός...... Ότι και να πούμε είναι λίγο για αυτή την μπάντα...Ελπίζω το νέο αλμπουμ να μπει άξια στη σειρά δίπλα στα άλλα αν και προσώπικά είμαι σίγουρος....

Αυτά για μια μεγάλη μπάντα...Μεγάλη από όλες τις απόψεις, μουσικής, ηθικής και πνεύματος με φώνη σαν κλάμα να σπαράζει στην ψυχή μας. Παραπάνω, μια δόση απο το καινούριο.....

Bolero . . .

Μαγεία .. . .

Τελευταίες εμφανίσεις αυτήν την Παρασκευή και Σάββατο live στο Μετρό ....

*************

οι αγάπες

θάρθουν όλες μια μέρα, και γύρω μου

θα καθήσουν βαθιά λυπημένες.

φοβισμένα σπουργίτια τα μάτια τους,

θα πετούνε στην κάμαρα μέσα.

ωχρά χέρια θα σβήνουν στο σύθαμπο

και θανάσιμα χείλη θα τρέμουν.

"αδελφέ, θα μου πουν, δέντρα φεύγουνε,

μες στη θύελλα, και πια δεν μπορούμε,

δεν ορίζουμε πια το ταξίδι μας.

ένα θάνατο πάρε και δώσε.

εμείς, κοίτα, στα πόδια σου αφήνουμε,

συναγμένο από χρόνια, το δάκρυ.

τα χρυσά πούναι τώρα φθινόπωρα,

πού τα θεία καλοκαίρια στα δάση;

πού οι νυχτιές με τον άπειρον, έναστρο

ουρανό, τα τραγούδια στο κύμα;

όταν πίσω και πέρα μακραίνανε,

πού να επήγαν χωριά, πολιτείες;

οι θεοί μας εγέλασαν, οι άνθρωποι,

κ' ήρθαμε όλες απόψε κοντά σου,

γιατί πια την ελπίδα δεν άξιζε

το σκληρό μας, αβέβαιο ταξίδι.

σα φιλί, σαν εκείνα που αλλάζαμε,

ένα θάνατο πάρε και δώσε".

θα τελειώσουν. επάνω μου γέρνοντας,

θ'απομείνουν βουβές, μυροφόρες.

ολοένα στην ήσυχη κάμαρα

θα βραδιάζει, και μήτε θα βλέπω

τα μεγάλα σαν έκπληκτα μάτια τους

που γέμιζαν φως τη ζωή μου...

*το ποίημα ανήκει στην τελευταία συλλογή του Καρυωτάκη Ελεγεία και Σάτιρες.

***

since I was born I sterted to decay ..
now nothing ever ever goes my way ...

*****

Χωρίς τίτλο . . .

... Kαλημέρα και με τις υγειές σας..... Καιρό έχει να με επισκεθτεί η φίλτατη έμπνευση και απ ότι φαίνεται αν δεν το ζμπρώξεις και λίγο του λόγου σου, δουλειά δεν γίνεται...

... Και εκεί λοπόν που σε διαπερνάει ένα ρίγος χαράς και αισιοδοξίας -ας πούμε- και λες ωραία (!) , να ένας λόγος για να συνεχίσω να χαίρομαι που υπάρχω , να υπάρχω και να χαίρομαι... Αμέσως μετά σου ρχονται με πρωτόγνωρα καταιγιστικούς ρυθμούς , λόγοι να να απαξιώσεις τα πάντα , να σκεφτείς τα χειρότερα , να πάθεις κατάθλιψη , να γίνεις σκατά , να αρχίσεις τα ψυχοφάρμακα και όχι απαραίτητα με αυτήν την σειρά... Τι είναι αυτό το πράμα και γιατί κάποιος να το νιώσει? Ελεεινές καταστάσεις κυρίες και κύριοι, που μάλιστα είναι απόλυτα θεμιτές απο το υπέροχο σύστημα , βολικές , μίζερες, σκοτεινές, που καλλιεργούνται με τα χρόνια μέσα μας και μας φαίνονται φυσικές... Σκατά στα μούτρα τους λέω γω ....

Και συνεχίζω.... Είναι τελικά όλα μάταια ή μήπως υπάρχει κάτι, κάτι που να μας περιμένει και να μας προσφέρει απλόχερα . . . λογω ύπαρξης????? Υπάρχει?

Και ας πάρουμε την χειρότερη θεωρία ... ότι δεν υπάρχει τίποτα και ότι θα μας φάνε ψυχή τε και σώματι τα αγαπητά σκουληκάκια....Και εμείς δεν έχουμε παρά να περνάμε καλά και να γουστάρουμε με τους εαυτούληδες μας.... -που οπωσδήποτε δεν το υποτιμώ γιατί είναι κάτι και αυτό -...

Απλά εμένα δεν με καλύπτει ,δεν μoυ αρκεί , δεν μoυ αρέσει ,δεν το πιστεύω και δεν θέλω να το πιστέψω...! ΟΚ? Γιατί νομίζω ότι η ζωή μας είναι οι άλλοι... Και νομίζω ότι ο καθένας θα πρέπει να σπαταλήσει όση ενεργεια μπορεί για να προσφέρει στο έπακρον .... στους φίλους , συγγενείς, αγαπημένους, μισημένους, αδικημένους ,αβοήθητους ....

Και νομίζω ότι η χαρά που εισπράτεις από κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν συγκρίνεται με καμία άλλη αλλά και πολύ περισσότερο είναι σχεδόν ακατόρθωτο να εκτοπισθεί και να εξαφανισθεί μέσα σε λίγα δεύτερα όπως συμβαίνει άλλες φορές....

Μην επαναπαύεστε! Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή...

αυτό είναι μια καλή ερώτηση!

Εντάξει! παραδεχτείτε το! σας έλειψα! απο πέρσι έχω να γράψω άρθρο! δεν έπαψα όμως να είμαι ένα φανατικό αποτσίγαρο!! τώρα που βρήκα λίγο χρόνο συνέλλεξα με πολύ μόχθο απο τον κυβερνοχώρο (εντάξει υπερβάλλω!) μερικά αναπάντητα ερωτήματα που ταλανίζουν το μυαλό του σύγχρονου ανθρώπου...Σας τα παρουσιάζω!

απο τί υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια?
ποιος και πότε ενημέρωσε τον Ταρζάν ότι τον λένε έτσι?
γιατί ο ντόναλτ ντακ όταν βγαίνει από το μπάνιο φοράει πετσέτα ενώ κυκλοφορεί τις υπόλοιπες ώρες χωρίς παντελόνι?
γιατί τα ντουλάπια στα αστυνομικά τμήματα έχουν κλειδαριές?
ποιος ήταν ο αντικειμενικός σκοπός του Αλέξη όταν βρισκόταν πίσω από τις λέξεις?
υπάρχει λογική απάντηση στο ερώτημα 'γύρισες'?
τι σημαίνει κάθομαι όρθιος?
αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμα πίθηκοι?
οι γοργόνες κάνουν απολέπιση?
τα ΑΤΜ γιορτάζουν της Αναλήψεως?
πώς λέγεται ένα αγριογούρουνο όταν είναι ήρεμο?
υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί το παρδαλό κατσίκι έχει μεγαλύτερη αίσθηση του χιούμορ από τα υπόλοιπα μονόχρωμα?
το @ σε τι ακριβώς μοιάζει με το παπάκι?
υπάρχει κάποιος ψυχοπαθής που δημιουργεί συστηματικά λάκκους στις φάβες?
πόσο περήφανος για το σώβρακό του είναι ο σούπερμαν ώστε να το φοράει πάνω από το παντελόνι?
γιατί του διαόλου η μάνα δεν δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά?
τι χρησιμεύει η τρύπα στα ντόνατς?
αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο 'γκρεμό' και στο 'ρέμα' έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας?
τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνό για να πάει στον Μωάμεθ?
αφού λένε πως το κολύμπι κάνει καλό στη σιλουέτα πώς εξηγούν τις φάλαινες?
στην ερώτηση 'θέλετε να γίνετε δωρητής οργάνων' η απάντηση' πάρτε τ' αρχίδια' μου θεωρείται θετική ή αρνητική?
σε τι τεστ επιδεξιότητας υποβάλλεται ο κώλος ώστε να αποκτήσει τελικά δικαίωμα στο μεταξωτό βρακί?
αυτό το διαφανές-περιτίλιγμα- με- τις- φουσκάλες- που- κάνουν- τσούκου -τσούκου- και -κάθονται- όλοι- και- τις- σπάνε σαν -υπνωτισμένοι ξέρει κανένας πώς λέγεται με μία λέξη?
οι γοργόνες κάνουν απολέπιση?
σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι?

Xρόνια μας πολλά!

Φίλε , φίλη, ανυποψίαστε περαστικέ, φανατικό αποτσίγαρο, αγαπημένε συν καπνιστή ή απλά κολλημένε cenicerakia... Σαν σήμερα, 15 Ιανουαρίου του 2010 , μέσα στην απόλυτη βαρεμάρα και εκνευρισμό , αποφάσισα να κάνω κάτι... Έτσι λοιπόν χώρις πολλή σκέψη αποφάσισα να δημιουργήσω ένα blog... Λάθος , όχι ένα blog., το Cenicero....

Αισίως λοιπόν, ένα χρόνο αργότερα , μετράμε 59 αναρτήσεις (59 --> 5+9 = 14--> 1+4 = 5), 3 "επίσημους" συνεργάτες και άλλους 5 "κρυφούς" , αρκετούς αναγνώστες και μπόλικους περαστικούς....

Η αλήθεια είναι ότι είμαι χαρούμενη για το δημιούργημά μου , που βέβαια χωρίς εσάς δεν θα ήταν τίποτα... Οπότε σας ευχαριστώ πολύ, τους συνεργάτες, τους φίλους, τους αναγνώστες και τους ... placebo για την ιδέα του ονόματος...

Κάνω -που λέτε- μια βολτούλα στις αναρτήσεις από πέρσι μέχρι τώρα... Έχει πολύ πλάκα...

Και ακόμη πιο πολύ πλάκα έχει να κάνεις βόλτα στις αναρτήσεις όχι του δικού σου blog... Να "ακούς" τις σκέψεις άλλων ανθρώπων μέσα από τα ιστολόγιά τους.... Ο καθένας έχει κάτι διαφορετικό να πει... Και σε αυτό μοιάζουμε όλοι...

Οπότε..

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ CENICERO!

. . . Να τα χιλιάσεις , καλές μας εμπνεύσεις και να σε χαιρόμαστε βρε!

Άντε και του χρόνου ... . . !

Υ.Γ. Ναι το ξέρω. . . είχα υποσχεθεί κέρασμα στους συν καπνιστές και τους φίλους , αλλά όταν κάνουμε σχέδια ο θεός γελάει και με το δίκιο του... και γω ψοφάω με πονόλαιμο και πυρετο στο κρεβάτι.... Οπότε.. τα φιλιά μου...

peace.love.hope.