Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

IDEAS



Remember, Remember, the 5th of November...

Μα τελικά πιστεύω πως αυτό που λείπει πλέον από τον κόσμο μας, είναι οι ιδέες. Συγκεκριμένα μια ιδέα.

Βλέπετε, στις μέρες μας η διάθεση και η φυσική αν θέλετε ορμή του ανθρώπου είναι έτοιμη για κάτι μεγάλο. Κάτι σπουδαίο για να γραφτεί στην ιστορία.

Περίπου ανα 50 χρόνια και πολύ λιγότερο μάλιστα ο κόσμος μας διαταρράσεται από κάτι σπουδαίο. Κάτι που άλλαζει το πρόσωπο του κόσμου. Πόλεμοι συνήθος, τρελοί, αλλαζόνες ηγέτες. Γεγονότα που αποσυντονίζουν την τάξη, την στασιμότητα, την αδράνεια της ζωής.

Τα τελευταία 50 χρόνια δεν έγινε τίποτα σπουδαίο. Μόνο προσπάθειες. Πάντοτε όμως πίσω από της προσπάθειες αυτές υπήρχε ένα μαύρο κουτί να τις υποδαυλίζει και να της βαφτίζει ως ασήμαντες. Ο λόγος φυσικά για την τηλεόραση, της διαφημίσεις και τα χιλιάδες μπιχλιμπίδια, μέσα προπαγάνδας φανερά και μη, τα οποία πλέον έχουν τον κυρίαρχο ρόλο στη ζωή κάθε ανθρώπου.

Ό,τι κι αν γίνει, πιστεύαμε ότι θα περνούσε. Μήπως όμως βρισκόμαστε σε λήθαργο; Πόσοι λίγοι μα λίγοι νοιάζονται για το τί συμβαίνει πραγματικά γύρω μας; Πόσοι δεν χρησιμοποιούν την αντίδραση και την επανάσταση ως καταναλωτικό αγαθό και μάλιστα πολυτελείας; Η ιδέα της ύλης, του ψωνίζω άρα υπάρχω και της απόλυτης θνησιμότητας του ανθρώπου δεσπόζει πάνω από τον κόσμο τα τελευταία πολλά χρόνια. Και κανείς δεν τολμά φυσικά, ούτε καταφέρνει να την ταρακουνήσει.

Η ιδέα αυτή όμως, δεν μπορεί ακόμα τουλάχιστον να συμπεριλάβει την μαζική οργή, την θλίψη και την αγανάκτηση του ανθρώπου που κάθε μέρα βλέπει την οικογένεια του με απογοήτευση, χωρίς δουλειά και συχνά χωρίς φαϊ.

Κάθε ιδέα πέφτει και βυθίζεται στην ιστορία. Δεν πιστεύω πως η σημερινή ιδέα του κόσμου μας είναι αιώνια όπως φαίνεται και όπως λένε πολυάριθμοι ειδικόι.

Το κέφι υπάρχει. Ο χρόνος είναι σωστός. Η σχετική συμμετρία του κόσμου μας, περιμένει.

Από ποιά ιδέα όμως θα κρατηθούμε, θα ενωθούμε εμείς για να συνεχίσουμε αυτή την ιστορία; Πώς φτιάχνεται μια ιδέα; . . .

Μυρμίγκια



Και να που πάλι, σαν τα μυρμίγκια μαζεύονται όλοι.
Μαυρίζοντας το χώμα, πατείς με πατώ σε προς μια τόση δα τρυπούλα...
Άνθρωποι, ζώα, φυτά και πάντοτε τα υπέροχα σάπια μεγάλα και βαριά αμάξια.



Μαζεύονται για να πάρουν μια θέση ξανά στο συσίτειο δυστυχίας που απλόχερα μοιράζει !ΤΩΡΑ! η γλυκιά και αγαπημένη σας "Μεγαλούπολη" ΤΜ Copyright και τα συναφή κλπ κλπ...!

Αφήνουμε πίσω τον παράδεισο σε ελεύθερη επιλογή και επιλέγουμε την κολασμένη γκρί θάλασσα ανάμεσα στα σπίτια μας...Τα εξωτικά όρη, λευκά και βρώμικα απο την αγνή όξινη βροχή, τείχη της απέναντι πολυκατοικίας μας...! και πολλά άλλα... Σε ελεύθερη δική μας επιλογή.

welcome to athens. our dreamful city of dust, fumes and shit...loads of....

Γιατί όμως; οπως θα ρώταγε ένας παλιός φίλος με το ιδιαίτερο στυλακι του... ελα ντε...
ρήτορος η ερώτησις....

Θα μπορούσε να ήταν η γιαγιά σας...


Παρίσι ... 21ος αιώνας... Δικηγόρος. Στο γραφείο του. Κουραστική δουλέια , πολύπλοκες υποθέσεις, κουραστική μέρα. Αφηρημένο βλέμμα στο παράθυρο. Μια -σα γνωστή -φιγούρα έξω. Μια γυναίκα ηλικιωμένη. Γριά. Ρυτιδιασμένο πρόσωπο, θολό βλέμμα, παλιόρουχα, τρύπια παπούτσια, ξεθωριασμένο μαντήλι τυλιγμένο γύρω από το κεφάλι, πλαστική σακούλα στο χέρι. Μια άστεγη.
Η πρώτη του σκέψη : θα μπορούσε να ήταν η γιαγιά μου.

Ένα χαρτόνι , ένας μάυρος μαρκαδόρος.Ένα χαρτόνι με μεγάλα μάυρα γράμματα
           "ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ Η ΓΙΑΓΙΑ ΣΑΣ" ..
Ένα δώρο από τον δικηγόρο στην άγνωστη γυναίκα. Ένα δώρο που συγκίνησε και την βοήθησε να μαζέψει αρκετά χρήματα.

Άλλες 200 περίπου ταμπέλες δωρίστηκαν από τον ίδιο δικηγόρο σε άστεγους του Παρισιού : 
 "ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ" , "ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ", "24 ΩΡΕΣ ΤΟ 24ΩΡΟ ΕΞΩ" ή "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΩ".

Με την ελπίδα ότι έτσι θα ξεθαφτούν τα κατάλοιπα ανθρωπιάς που έχουν χαθεί μέσα στις υποχρεώσεις, και στις καριέρες, και στα μικροπροβληματάκια της καθημερινότητας. Ίσως επιτυχώς. Ίσως όχι. 

Η πραγματική αυτή ιστορία παρουσιάζεται μέσα από την ταινία μικρού μήκους "Θα μπορούσε να ήταν η γιαγιά σας." 


Καλή σας Ανάσταση!



Έλεος.





Έλεος. Δεν ξέρω τι να γράψω.Ντάξει το ξέραμε... ο παραλογισμός είναι θεμέλιος λίθος της σύστασης της ελληνικής πολιτικής αλλά όχι όταν εν ψυχρώ απειλούνται ανθρώπινες ζωές.

"Κατά δεκάδες εισάγονται σε νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης οι μετανάστες απεργοί πείνας, που διανύουν πλέον την 36η ημέρα απεργίας πείνας. Τις τελευταίες ημέρες ορισμένοι από τους απεργούς έχουν κόψει και το νερό, με αποτέλεσμα να καταρρέουν ο ένας μετά τον άλλον. " ... γράφει η καθημερινή.

Γαμώ την την εξουσία σας μέσα τι σκατά κάνετε?  Τι σκατά κάνουμε?  Πώς το επιτρέπουμε?

Τι στον πούτσο τις θέλετε τις συσκέψεις και τα συνέδρια και τις επιτροπές και τις συμβιβαστικές λύσεις....?

Οι άνθρωποι μάχονται για την αξιοπρέπειά τους , έχουν φτάσει στο ύστατο σημείο, εχουν δουλέψει , έχουν κοπιάσει , έχουν ταλαιπωρηθεί και ζητούν το αυτονόητο...
. . .  νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα όλων των μεταναστών που  ζουν και να εργάζονται για χρόνια στην Ελλάδα ...

Και εμείς τι κάνουμε?  Περιμένουμε να πεθάνουνε?  Οι άνθρωποι ρε πούστη! Γιατί απλά δεν τους δίνουμε ότι ζητάνε?  Γιατί...?

Δεν αντέχω ρε παιδιά... Δεν αντέχω...   Δεν τους αντέχω... Τσιφλίκια τους είναι ανθρώπινες ζωές... ?
 Αδικία . απόγνωση.


 

Γαμώτο. Γαμώτο. Δεν καταλαβαίνουν τίποτα? Ας ελπίσουμε. . .

 




Με τίτλο. . .





Απέναντι στο προηγούμενο άρθρο μου,  με τίτλο . . . "Χωρίς τίτλο" . . .  και  εν όψη των καινούργιων συνθηκών, καταστάσεων και αναγκών της ζωής , αποφάσισα να προσπαθήσω γειώσω τις προηγούμενες απόψεις μου και να φανερώσω την άλλη οπτική πλευρά του θέματος . . .

Με λίγα λόγια στο προηγούμενο αρθράκι υποστήριζα ότι η ζωή μας είναι οι άλλοι και ζούμε αποκλειστικά για να συνυπάρχουμε και να επωφελούμαστε από αυτήν την καρποφόρα συνδιαλλαγή. . Αμ δε.. .   Οι άνθρωποι στην ζωή μας άλλοτε υπάρχουν , άλλοτε δεν υπάρχουν , φεύγουν, χάνονται ίσως να ξανάρθουν αλλά ποτέ δεν θα είναι στατικοί και παντοτινοί...  Απο πού και εως που εμείς μπορούμε να στηριζόμαστε- αποκλειστικα- σε αυτήν την ρευστή μεταβλητή , τους ανθρώπους γύρω μας... ?   Μάλλον από κείνη την στιγμή που δεν έχουμε μάθει να μπορούμε να στηριζόμαστε στους εαυτούς μας . . .

Μα η ουσία είναι να ζούμε για εμάς πρώτα από όλα.... Να νιώθουμε καλά και επαρκείς με τον εαυτό μας. . . Να μπορούμε να αντέξουμε την μοναξιά μας όταν δεν θα υπάρχουν άλλοι τριγύρω μας... Να τα βρούμε με τον εαυτό μας... να αγαπήσουμε το εγώ μας και ύστερα να καταφέρουμε να τα βρούμε και να αγαπήσουμε τους άλλους. . . .

Βέβαια για να τα κατορθώσουμε όλα αυτά φυσικά θέλουμε πρoσωπική εξάσκηση  .. αλλά και την βοήθεια των φίλων μας για να το συνειδητοποιήσουμε και να το ενισχύσουμε ... Άρα που καταλήγουμε? Ότι χρειαζόμαστε τόσο τον εαυτό μας όσο και τους γύρω μας για να ανεξαρτητοποιηθούμε και να ενδυναμώσουμε το εγώ μας? Ώπα ώπα οξύμωρο του κερατά? Τα μπλεξα χειρότερα?  Δεν ξέρω τι λέω.... ? Χα μάλλον.... Μου αρέσει όταν μπλέκεται το πράμα γιατί φαντάζει τόσο πολύπλοκο και δύστροπο, τόσο πολύ,  που σχεδόν με πείθει ότι η απάντηση είναι κάτι παραπάνω από απλή...

Ανακεφαλαιώνοντας και συνοψίζοντας -και γαμώ τους επιλόγους μαθαίνουμε στην έκθεση .. ε? - όλα είναι στο μικρούτσικο μυαλουδάκι μας που προσπαθεί να βάλει ταμπέλες σε καταστάσεις και συναισθήματα ... ΟΥΥΥΥΥΥ λέω εγω! ΄Ενα έχω να πω μόνο...



Peace &  love . . .





Υ.Γ  Άλλα ντάλλα κυρίες και κύριοι...  ό,τι να ναι και άλλα παρεμφερή .. Νά μαστε καλά με τους εαυτούς μας και με τους γύρω μας. . .




Τα ίδια.......




-Γειά...

-Τί πάλι εσύ;

-Ναι ρε, πάλι εγώ τι σαν τι διαφήμηση θα το κάνουμε;;; Και αν θες να ξέρεις ούτε εγώ χαίρομαι που σε άκουσα...

-Καλοσύνες...Τί τρέχει πάλι; Δεν φχαριστιέσαι το άνθος της εφηβείας σου; Τί με ενοχλείς;

-Ποιό άνθος ρε συ...Ποιά εφηβεία μας γαμάνε και συ κοιμάσαι...Δεν βλέπω εφηβεία εγώ...Μόνο μαύρο και άγχος...Πολύ άγχος τελευταία...

-Γιατί έτσι ρε συ τι σου χω πει; Τί κάνουμε στα δύσκολα; Κόλυμπαμε Κόλυμπάμε....!

-Πού να κολυμπήσω ρε συ;;;
Μέσα στη μαυρίλα!

-Πρόσεχε μόνο μην χτυπίσεις πάνω σε κανένα κρουαζιερόπλοιο και σε ψάχνουμε σαν την Αννούλα... Αλλά φτάνουν οι πλάκες...Τί έγινε ρε συ; Τί σου συνέβει πάλι;

-Η ερώτηση είναι τί δεν συμβαίνει ακόμα!Καλά ότι μασάω τη ζωή μου σαν ξεραμένη σταφίδα το 'χω συνηθίσει...Και το χειρότερο είναι ότι δεν νομίζω αυτό να αλλάξει ποτέ...Ίσως είναι έτσι τελικά ο άνθρωπος και δει ο σύγχρονος ηλίθιος, σαν και μένα...Αλλά το χώνεψα...Ούτος η άλλως υπάρχουν και πιό άμεσα θέματα...

-Για λέγε να σε ακούσω σε κάτι καινούριο...Πιάσε το απο ντο...
Κόψε ρε... Το θέμα πάντως είναι το μέλλον...Αυτό το τεράστιο κιβώτιο που σου ανοίγουν μπροστά σου. Τόσο μεγάλο και τόσο άδειο...Και σου λένε πως είναι δικό σου!Γέμισε το όπως θέλεις...!Πόσο κομπλάρεις Θεέ μου.Τί ξέρεις εσύ που ούτε την πιζάμα σου δεν μπορείς να διπλώσεις και θα πακετάρεις ένα ολόκληρο και άδειο κουτί για τη ζωή σου...

Αλλά κάπου εδώ αρχίζει το δράμα...Γιατί σιγά μην σε αφήσουν να το φτιάξεις μόνο σου...Ποιό μαλακισμένο σαν και μένα δεν έχει πάντα τη μάνα του απο πίσω να του πλένει, να του σιδερώνει και να του τα ' χει όλα έτοιμα...Έτοιμα ώστε να γίνεται πιο άχρηστος και άπο τούβλο!Οχι το τουβλο χτίζει, από ένα κομμάτι πατημένα σκατα στο δρόμο!

-Θα σου πω εγώ...Κανένα...

-Εμ και εσύ παθών...Όχι που θα γλίτωνες...Το κακό είναι πως αυτή η μάνα και δεν λέω πατέρας γιατί δυστυχώς δεν μένω με τον πατέρα μου πολλά χρόνια τώρα...Να κρατάει το αντίβαρο και να μην σαβουρίαζομαι το σακί κάτω... είναι και κολλημένη! Πού να πάς μουσική σχολή βρε άμοιρε; Θα ΨΟΦΗΣΕΙΣ στην ψάθα! Πήγαινε ιατρική...! Να κάνεις καριέρα να βγάζεις λεφτά...! Μα ρε μάνα δεν γουστάρω αυτό για τη ζωή μου!!! Και στα να μου αν θα ΨΟΦΗΣΩ στην ψάθα! Θέλω να παίζω μουσική! Μουσική! ΜΟΥΣΙΚΗ!...

Στα να μου τι σου αρέσει εσένα! Αλλά δεν το λες ρε μάνα αυτό το τελευταίο το κρατάς μέσα σου... Αντ' αυτού, μου ξανακοτσάρεις τα υπόλοιπα τα ίδια σε ταχτά χρονικά διαστήματα για... να μην ξεχνιέμαι... Να μην πιστεύω και γώ στο όνειρο μου ποτέ...Επανάληψη μητήρ μαθήσεως. Το 'χω εμπεδώσει καλά αυτο... Και δεν ξέρω πιά τί να κάνω... Με κάθε ευκαιρία με λούζει ψυχρό το άγχος με καίει μου τρώει τα σωθηκά...Προχθές κάποιος μου βρήκε μια άσπρη τρίχα στο μαλλί...Τί άλλο;;;; και είμαι ακόμα 16...

-Ηρέμησε, ηρέμησε ρε μάστορι...Δεν φταίει η μάνα... Δεν φταίς εσύ... Την ευτυχία σου θέλει ρε συ...Τίποτα άλλο... Άλλα δυστυχώς την έχουν κάνει να το πιστέψει... “Ευτυχία = Χρήμα”
και μόνο την ευτυχία σου θέλει...

-Μα ρε συ και εγώ πρέπει να πληρώνω που είναι στουρνάρι και δεν μπορεί να ανοίξει τα μάτια και το μυαλό της...;;;;!

-Η επανάληψη μητήρ μαθήσεως εσύ δεν το πες;

-Εγώ τό πα...Θα πεθάνω ρε συ...Δώσε μου λίγη παρηγοριά...

-Δεν έχω να σου δώσω...

-Πώς να ζήσω άλλο μέσα σε αυτό το μαύρο;;;Πώς;;;;!

-Μην το κοιτάς... Βλέπε τα αστέρια... Βλέπε ότι έχει μείνει...Και κάνε υπομονή...υπομονή...αλλά μην κλείνεις τα μάτια...

-Υπομονή.......



Στη σιωπή...Αρκεί το σκοτάδι

"Μαραθώνιος...2010 μ.Χ"


Σήμερα,τελευταία του Οκτώβρη είχα την χαρά να παρεβρίσκομαι στον Κλασσικό Μαραθώνιο Αθηνών.28ος αν δεν με απατά η μνήμη μου!Ήλιος, πολλά πολλά χρώματα και αυτός ο ενθουσιασμός που προκαλείται όταν συναθροίζεται πολύς κόσμος.

Και τί το ιδιαίτερο φέτος; Φέτος κλείσανε 2500 χρόνια από τον πρώτο Μαραθώνιο.Όπου ο Φειδιππίδης (μάλλον) το 490 π.Χ. κατόρθωσε με την πανοπλία του να τρέξει την απόσταση Αθήνας Μαραθώνα για να μεταδώσει το μήνυμα της νίκης στη Μάχη του Μαραθώνα. Έτρεξε 42.195 μέτρα.(χρώσταω σινεμά...γκρρρρ) Και εγέννετο Μαραθώνιος! Αξιοσημείωτο είναι οτι ο Ηρόδοτος αναφέρει τον Φειδιππίδη και ως τον δρομέα που έτρεξε απο την Αθήνα στη Σπάρτη μέσα σε δύο μέρες για να ζητήσει βοήθεια για την Μάχη του Μαραθώνα.290 χλμ - 2 μέρες.Το Σπάρταθλο γεννήθηκε από αυτό το κατόρθωμα...

Όπως και να 'χει η ιστορία, στις μέρες μας χιλιάδες άνθρωποι (22.000 συμμετοχές φέτος!), άνδρες, γυναίκες, μαύροι, λευκοί, κίτρινοι, από κάθε χώρα. Μεταλλάδες, ροκάδες, χίπιδες, κλόουν, πορωμένοι με πανοπλία, ζευγάρια, μανιακοί πατεράδες με το καροτσάκι τους,παλιόφιλοι. Όλοι τρέξανε. Μια τεράστια γιορτή. Μια γιορτή αγάπης και αθλητισμού. Καλής θέλησης. Παρά τα 70 ευρά συμμετοχής. Ένα πάρτυ! Όλοι τρέχαν σαν μια παρέα. Η νίκη είναι ασήμαντη. Αυτό που μετράει είναι να τερματίσεις. Να τελειώσεις. Σε μιά κοινωνία σαν την σημερινή που το ζητούμενο γίνεται ολοένα και περισσότερο η εύρεση του κατάλληλου κεφαλιού να πατήσεις για να ανέβεις, σήμερα ξεχάστηκαν όλα. Όλη η Αθήνα μαζεύτικε να δει. Ξεχάσανε τον καθημερινό τους Μαραθώνιο. Χωρίς τέλος. Όλοι ήρθαν να δουν τα καταιδρωμένα παλικάρια,γερόντια,κοπελιές και κυράτσες(που κάθε άλλο παρά κυράτσες ήταν)να τελειώνουν τον Μαραθώνιο. Από τα πρόσωπά τους έβλεπες ο καθένας τι άνθρωπος ήταν.Ο πνιγμένος στη δουλειά λογιστάκος,ο εργάτης ο καταχρεωμένος. Τα κουρασμένα σώματα δεν μπορούσαν να κρύψουν την αλήθεια του καθενός. Αλλά μετά όταν άκουγαν το χειροκρότημα της τελευταίας στροφής,σκάγανε όλοι το λαμπρότερο τους χαμόγελο. Γιατί τα άγχη δεν είχαν σημασία πια.Είχαν τελειώσει το μαραθώνιο! Είχαν κατορθώσει να κάνουν κάτι που θα άφινε το δικό τους στίγμα στην ιστορία. Αν όχι του κόσμου, την δική τους.Της ζωής τους...Ήταν κατι παραπάνω από ικανοποιημένοι...

Τί χρειάζεται ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος; Κατά τη γνώμη μου απλά πράγματα. Πράγματα που βοηθούν τις μαύρες σκέψεις του σύγχρονου ανθρώπου να ξεγλιστρούν. Να δίνουν τη θέση τους σε κάτι ευχάριστο.Κάτι διαφορετικό. Κάθε μικρή αλλαγή σου δίνει απαράμιλλη δύναμη να αντέξεις την αποπνικτική κάθε τόσο ρουτίνα. Χρειάζεται στόχους, εκτός απο ευκαιρίες να ξεφεύγει.Βραχυπρόθεσμους στόχους. Είναι πιο εύκολο να τρέχεις το μαραθώνιο σου σε κομμάτια. Έχεις ένα ισχυρότερο κίνητρο να προχωρήσεις με μεγαλύτερο κέφι. Να φτάσεις στο τέρμα. Να γευτείς την ευτυχία. Τα κατάφερες...!Και ξανατρέχεις αύριο. Είναι ίσως πιο έυκολο να τρέχεις μικρές αποστάσεις κάθε μέρα παρά μια τεράστια διαδρομή όλη σου τη ζωή. Ίσως δεν φτάσεις ποτέ εκεί!
Άνθρωπε, με το πόδι του αθλητή,την καρδιά του παιδιού και τα μάτια της Θάλασσας τα καθαρά είναι σαν να πετάς...Σήμερα ήσουν ελεύθερος!


Μέλπω ευχαριστώ για τις φώτο...Ό,τι έψαχνα!
Talk - Coldplay

Απότιση Τιμής

Καλημέρα! Είναι η πρώτη φορά που αποφασίζω να γράψω για το ιστολόγιο της καλής μου φίλης Μέλπως, για το οποίο τρέφω μεγάλο θαυμασμό. Καμιά φορά μου έρχεται, έτσι, η όρεξη να εξωτερικεύσω κάποιες από τις σκέψεις μου, σκέφτομαι πως θέλω να τις πω σε κάποιον και να μην τις κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου. Δεν είναι πολύ βαθυστόχαστες, είναι απλά η γνώμη μου για πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας. Μην ανησυχείτε, δε συμβαίνει πολύ συχνά. Αυτή τη φορά πάντως το φτωχό , αυτό, ιστολόγιο δεν τη γλίτωσε. Το πήρα απόφαση . Θα μιλήσω.


Απότιση Τιμής

Ήρθε λοιπόν και φέτος η 28η Οκτωβρίου και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει αυτό για τους μαθητές ανά όλη την Ελλάδα: 2 μέρες χωρίς μάθημα, όπου χαλαρώνουμε, βγαίνουμε με τους φίλους μας, περνάμε και μια βόλτα από την καθιερωμένη και στείρα επανάληψη της τυπικής σχολικής γιορτής όπου «τιμούμε» τους πεσόντες αγωνιστές του ’40… και φυσικά την πατροπαράδοτη σχολική παρέλαση.

Ας μου εξηγήσει κάποιος κάτι: γιατί οι μαθητές της Ελλάδας τιμούν τους ήρωες αυτής της χώρας με παρελάσεις; Δε θα πω το κλισέ «αυτό δε γίνεται σε καμία ευρωπαϊκή χώρα» γιατί, κατά τη γνώμη μου δεν κάνει καμία διαφορά. Κι εμείς ευρωπαϊκή χώρα είμαστε. Απλά οι μαθητικές παρελάσεις δεν είναι απότιση τιμής. Συμβολίζουν κάτι. Ξεκίνησαν από φασιστικά, ναζιστικά, μιλιταριστικά, ολοκληρωτικά καθεστώτα με σκοπό να δείξουν την ομοιογένεια και τη στρατιωτική πειθαρχία της νεολαίας. Ο Χίτλερ ήταν από τους πρώτους (αν όχι ο πρώτος, δε θυμάμαι καλά) που θέσπισαν τις μαθητικές παρελάσεις. Στην Ελλάδα, συγκεκριμένα, ξεκίνησαν από τη δικτατορία του Μεταξά.

Δε διαφωνώ με την ιδέα της παρέλασης γενικά. Στο στρατό είναι καλή. Ο στρατός μιας χώρας πρέπει να διακατέχεται από πειθαρχία και αυστηρότητα. Δεκτόν. Οι μαθητές όμως; Οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι, αγωνίστηκαν για τα ιδανικά της δημοκρατίας και της ελεύθερης βούλησης κι εμείς τους τιμούμε με μια επίδειξη στρατιωτικού τρόπου οργάνωσης και σκέψης! Δείχνουμε πως μας αρέσει ο μιλιταρισμός, ενάντια στον οποίο αυτοί σκοτώθηκαν! Η παρέλαση αντικατοπτρίζει ένα στρατοκρατικό ιδεώδες. Αυτό θέλει η σύγχρονη Ελλάδα για τα παιδιά της;

«Δε σε υποχρεώνουμε να συμμετάσχεις, επιλογή σου είναι. Αν δε θέλεις να τιμήσεις τους προγόνους σου, δικαίωμά σου». Δεν είπα πως μας υποχρεώνει κανείς. Απλά αμφιβάλλω αν αυτό θεωρείται τιμή. Κατά τη γνώμη μου, πολύ περισσότερο νόημα θα είχε αν πηγαίναμε όλο το σχολείο ομαδικά σε μια πορεία για να καταθέσουμε στεφάνια στη μνήμη τους, παρά να κάνουμε μία παρέλαση, η οποία ούτως η άλλως τα τελευταία χρόνια έχει υποβαθμιστεί σε μία αφορμή για να χάνουν οι μαθητές ώρες μαθήματος. Αλλά είναι η παράδοση, βλέπεις. Του βγάζεις του Έλληνα κάτι από το κεφάλι έτσι εύκολα; Δεν μπορείς.

Επιλέγουμε να «τιμούμε» τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν για να ζούμε εμείς ελεύθεροι, με ένα σύμβολο αντίθετο με όλα αυτά για τα οποία εκείνοι αγωνίστηκαν. Μόνο και μόνο για να χαρεί η γιαγιά και ο παππούς που θα δουν το εγγονάκι τους να παρελαύνει.

Περι Ελευθερίας...


Να 'μαστε πάλι λοιπόν.Καλοκαίριασε...Βρέχει...Η Μέλπω οργώνει το τασάκι της, βασίλισσα τις στάχτης, αναδυομένη απο τη μιζέρια της κοινωνίας μας, στην χαρά και το κέφι του δικού της κόσμου...Και γω...Κάθομαι και γυροφέρνω στο δωμάτιο, το pc σάπισε πάλι και του χορηγώ τα απαραίτητα γιατροσόφια και εγώ ενώ ψοφάω να παίξω κιθάρα δεν μπορώ.Μην ρωτάς γιατί θα το καταλάβεις!Χθες λοιπόν που λες φίλε μου έγινε χαμός εδω,σπίτι...Live βραδυ αλλα τα όνειρα του Σαββατόβραδου κοστίζουν ακριβότερα απο αυτά της Κυριακής για όσους ξέρουν το κομμάτι.Εμάς παρόλα ταύτα άλλο μας έκαιγε...
Χθές αποφάσησα να μην τα ξαναπάρω, να μην ξανανευριάσω να μην ξαναβρίσω.Άστην ρε συ να λέει τις μαλακίες που λέει και συ συγκρατήσου.Αλλά είναι αυτό εύκολο;Όταν οι πράξεις είναι αντίθετες με τις πράξεις ενός ανθρώπου; Σου λέει σε εμπιστεύομαι!Σου λέει ελεύθερος είσαι!Ποιός σε εμποδίζει; Χα...Πετυχημένο...
Τί είναι η ελευθερία όμως φίλε μου;!Ελευθερία για μένα ειναι να νιώθεις ο εαυτός σου.Ένα χτύπημα αγανάκτησης στον τοίχο!Ελευθερία είναι να μην φοβάσαι τίποτα.Ελευθερία ειναι ακολούθως να παίρνεις δράση έτσι ώστε να καταφέρνεις να νιώθεις ο εαυτός σου!Χωρίς να περιορίζεις το ίδιο δικαίωμα του συνανθρώπου όμως!
Η ελευθερία στις μέρες μας καταπατείται παντού.Στο σπίτι, στη δουλειά στο σχολείο ακόμα και στον ελεύθερο μας χρόνο!Του οποίου ακόμα και το όνομά του προϋποθέτει ελευθερία!Αλλά αυτό πάντα γινόταν και πάντα θα γίνεται δυστυχώς...Από τη στιγμή που βάσει υλικών αγαθών ένας άνθρωπος μπορεί να θεωρηθεί ανώτερος η κατώτερος απο τον άλλον τότε σταματάει και η ελευθερία.Γιατι ποιός δυνατός θα σεβαστεί το δικαίωμα του αδύνατου να είναι ο εαυτός του;Απειροελάχιστοι...
Το πρόβλημα είναι όμως ότι οι άνθρωποι μερικές φορές δεν καταφέρνουν ούτε οι ίδιοι, μέσα τους να είναι ελεύθεροι."Το οτι είμαι στη φυλακή δεν σημαίνει οτι δεν είμαι ελεύθερος.Πάντα ήμουν." όπως ανέφερε ο γεράκος φυλακόβιος πρωταγωνιστής κάποιας ταινίας...Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος καταφέρνει και παρόλη την πίεση παρόλα τα βάσανα κρατά κάποιο κομμάτι μέσα του ελεύθερο.Τι γίνεται όμως στον σύγχρονο άνθρωπο όταν δεν τα καταφέρνει; Τότε φίλε μου πεθαίνει.Ελευθερία είναι ζωή και είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε δίπλα σ αυτήν."Καλυτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή" στα λόγια του Φερραίου.Ελευθερία είναι κάτι διαφορετικό για κάθε άνθρωπο.Πολλά πραγματα μαζί.Οι φυλακές, οι τιμωρίες, το ξύλο σε μερικές περιπτώσεις και πολλά άλλα που θεωρούνται ότι καταπατούν την ελευθερία του ανθρώπου, συνήθως είναι άστοχες ποινές. Ο κάθε άνθρωπος εκφράζει την ελευθερία του διαφορετικά. Αυτή η ελευθερία που μόνο αυτός ξέρει τί είναι, ή ίσως ούτε αυτός, είναι το μυστικό αυτό μέρος του που τον κρατάει ελεύθερο υπο κάθε κατάσταση.Η ελευθερία μέσα σου βρίσκεται σε απλά πράγματα.Πράγματα που σε κάνουν χαρούμενο.Που σε λυτρώνουν.Που αισθάνεσαι άνθρωπος, γη και αέρας.
Όταν τις καταλαβαίνουμε,ας μην καταπατάμε τις ελευθερίες αυτές των συνανθρώπων μας....Όσο για μένα κόψε μου τη μουσική και την ησυχία μου και με σκότωσες.Για σένα ποιός ξέρει...;Αφήστε τις στάχτες σας σχετικά με το θέμα αν έχετε κέφι...

Pink Floyd - Don't Leave Me Now (Always here...)

Τρέχτε .. να γλιτώσετε....!

Είναι επίσημα πια το τέλος του σχολείου για φέτος(!) - το οποίο στην πραγματικότητα είχε πάψει να λειτουργεί ή απλά υπολειτουργούσε τους τελευταίους 2 μήνες...  Ναι! Και δεν μπορούσαμε να το γιορτάσουμε με τίποτα λιγότερο από το καθιερωμένο κάψιμο των βιβλίων , μπουγέλα , εξορμήσεις σε παραλίες..κτλ... και φυσικά με ένα αρθράκι στο παραμελημένο cenicero μου....

Tώρα που το σκέφτομαι , ωστόσο, μπορεί να είναι φαινομενικά το τέλος της σχολικής χρονιάς αλλά για την πλειοψηφία των μαθητών -τουλάχιστον του λυκείου- , τα βάσανα συνεχίζονται.... Ενώ εδώ και μερικούς μήνες ξυνόμαστε σε αυτό το πράμα που λέγεται σχολείο και υπόλοιποι νομίζουν ότι περνάμε όμορφα , μπορώ να σας διαβεβαιώσω από προσωπική πλέον εμπειρία ότι δεν είναι έτσι... Φροντιστήρια αγγλικών , γαλλικών , γερμανικων ,εξετάσεις για ξενόγλωσσα διπλώματα- που νομίζεις ότι θα σου εξασφαλίσουν μια πιο αξιοπρεπή δουλίτσα και λίγα λεφτά παραπάνω, αλλά πάνω και πέρα από όλα τα φροντιστήρια ελληνικών που πρέπει αναγκαστικά να συνεχίσεις και το καλοκαίρι γιατί όλοι λένε ότι έτσι πρέπει!
Είσαι δημοτικό? Προετοιμάσου για τις απίστευτες δυσκόλίες του γυμνασίου...!
Είσαι γυμνάσιο? Θες άμεση βοήθεια! Αρχίζει το λύκειο! Αγχώσου!Βρες ένα φροντιστήριο και γράψου όσο προλαβαίνεις!
Είσαι λύκειο? Δεν κάνεις φροντιστήριο? Τι???Χαχα! Ζεις ακόμη? Δεν θα περάσεις πουθενα! Χαχα! Υπάρχει μία τελευταία ευκαιρία : 50 ώρες τη βδομάδα υπερεντατικά, 2 μήνες το καλοκαίρι nonstop και ξέχνα σαββατοκύριακα, αργίες, βολτίστες , σινεμαδάκια , μουσικούλα , χόμπι , γκομενίτσες ή αγοράκια....
Και αν νομίζτε πως όλα αυτά θα σας κοστίσουν.. Κάνετε μεγάλο λάθος... Να υπολογίζετε μόνο μόνο 10.000 -τουλάχιστον- το χρόνο για κάθε παιδάκι σας... Κάντε 5-6 μαζεμένα και θα νιώσετε..!

Τώρα θα μου πείτε τι σκατά κάνουμε 7 ώρες στο σχολείο και θέλουμε άλλες τόσες στα φροντιστήρια....? Ναι... όντως.. Αλλά καλό είναι να ληφθούν υπόψην οι παρακάτω αλήθειες :
1.Άχρηστα , δυσνόητα , κακογραμμένα βιβλία..
2.Μάθημα σε άθλιες τάξεις - στην δικιά μου την περίπτωση μάλιστα σε λυόμενο κονταίινερ..
3.Καθηγητές χούφταλα , αδιάφοροι , αυθεντίες , αγενείς , στενόμυαλοι , ανίκανοι..
4.Μαθητές εξουθενωμένοι από τα φροντιστήρια...
Κάνοντας την σούμα έχουμε μια δικαιολογημενη(?)  απαξίωση του ελληνικού σχολείου.... Παρόλο που ύπάρχουν καθηγητές - εξαιρέσεις , που κάνουν διάλογο , ενδιαφέρονται πραγματικά , αγαπούν το μαθητή και το μάθημα τους και μπορούν να αμβλύνουν όλες  τις ατέλειες του σημερινού συστήματος... Αλλά δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σε εξαιρέσεις..

Και είμαι κρίμα... Και το λέω μέσα από την καρδιά μου... Γιατί τα σχολεία  έπρεπε να αποτελούν τα πιο χαρούμενα μέρη του κόσμου και τα αγαπημένα των παιδιών .. όπου γίνεται κάτι μαγικό... μαθαίνουμε.. για μας , για τους εαυτούς μας , την ιστορία , γινόμαστε άνθρωποι και ετοιμαζόμαστε να λάβουμε την θέση των γονιών μας... διαιωνίζουμε την γνώση, την αγάπη για την γνώση και τους άλλους... Και τελικά αναγκαζόμαστε να καθόμαστε 12 -τουλάχιστον- χρόνια σε θρανία, διαβάζοντας ακούσια , αποστηθίζοντας στείρα πράματα , παρακολουθώντας αποτυχημένους καθηγητές , δημιουργώντας μια λάθος εικόνα για τον κόσμο και τους εαυτούς μας , αφήνοντας την πραγματική ζωή να περνάει από δίπλα , δυσανασχετώντας εγκλωβισμένοι σε ένα άθλιο σύστημα, δημιούργημα ανθρώπων που τους εμπιστεφθήκαμε τις ζωές μας - υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για κάποιον άραγε ??-  και αυτοί τα σκάτωσαν , τα γάμήσανε όλα , κατέστρεψαν το δικαίωμα στην γνώση και την δωρεάν εκπαίδευση , το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή και όχι επιβίωση...
Πληρώστε για να μάθετε..να βγάλετε περισσότερη ύλη, να περάσετε σε καταπληκτικές σχολές και να κάνετε περήφανουν τους γονείς!!! Όσοι δεν έχετε λεφτά κόψτε το κεφάλι σας , μείνετε αγράμματοι , γαμηθείτε.. ποιος χέστηκε! Εσείς οι τυχεροί που θα μάθετε δυο παπάρες , μην χαίρεστε.. μετά από τέτοιο γαμήσι, πλύση εγκεφάλου , θα έχετε ξεχάσει  ποιοι είστε , τι όνειρα είχατε , τα συστατικά που σας καθιστούν φυσιολογικούς σκεπτόμενους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ... Θα έχετε γίνει φυτά αυτών που σας θρέφανε με τον παραλογισμο και αρρωστημένη σκέψη , υποχείρια του χρήματων , υποχείριά τους....

Απομακρυνθείτε όσο προλαβαίνετε , σκεφτείτε, ακολουθείστε τα όνειρά σας , διαβάστε ό,τι εσείς γουστάρετε , βοηθείστε τους άλλους και αγαπάτε όσο περισσότερο μπορείτε...

Συναίσθημα...


Πήγε λίγος καιρός από τότε που το 'χα ψει αλλά ας αλλάξουμε λίγο κλίμα...

-Τί είναι η αγάπη;Γενικά τί είναι το συναίσθημα;Πώς γίνεται ένα ων να νιώθει τόσα πράγματα για ένα άλλο ων, φίλο του, εχθρό του, συμμαθητή του, παντελώς άγνωστο κ.λ.π...;Και το χειρότερο...Πώς γίνεται να τα εκφράζει χρησιμοποιόντας μεγάλες, μικρές, δυνατές ή αδύνατες λέξεις, όταν ούτε αυτό ξέρει τί είναι αυτό που νιώθει;!
-Ωχ κακό που μας βρήκε...!Πάλι μόνος σου μιλάς ρε συ;Εξετάσεις πλησιάζουν και τα μυαλά σου στα κάγκελα σε αγάπες και φραμπαλάδες;
-Ναι ρε συ γιατί;Να διαβάσω;Τί; Ξύπνα στην Ελλάδα ζούμε ρε συ...1η Λυκείου η λέξη αυτή δεν ισχύει!Σαν την μαμά κατάληξες! Αλλά ας μην ξεφεύγουμε...Τί λες να είναι το συναίσθημα; Γιατί χώνεται στη ζωή μας όλη την ώρα; Φέρνει τα πάνω κάτω...Είναι και τόσες ορμόνες της εφηβείας στη μέση...Σκατά μας κάνουν...!Σήμερα είσαι αγγαλιά με το φιλαράκι σου και την άλλη βρίζεστε και σας ακούει όλο το οικοδομικό τετράγωνο!
-Αμ τί το θες;Βαριά η εφηβεία! Κάτσε να σε φωτίσω λοιπόν...Συναίσθημα είναι μια κατάσταση που περιλαμβάνει το προσωπικό βίωμα (τις στιγμές)μ την έκφρασή του σε επίπεδο συμπεριφοράς (αρα δεν αρκεί μόνο να το λες) και τις φυσιολογικές αλλαγές του ανθρώπινου οργανισμού που το συνοδεύουν (άρα είναι στο ποιόν του να σε κάνει σκατά). Έτσι μας το θέτει η ψυχολογία!
-Επίδειξη γνώσεων κάνεις; Όχι ότι δεν έχεις και κάποιο δίκιο...Τί είναι και η ψυχολογία; Συμπεράσματα της μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς είναι...Τίποτα παραπάνω...Δεν υπάρχει απόδειξη...Αλλά παρ’οτι δεν είμαι υπερ στην ιδέα οτι τελικά όλοι μοιάζουμε σε γενικές γραμμές, οφείλω να παραδεχτώ ότι εδώ έχουν κάποιο δίκιο...Αλλά γιατί να υπάρχουν όλα αυτά; Γιατί να μισώ κάποιον; Το μίσος δεν έχει βάση! Ούτε η αγάπη... Και μάλλον ούτε τα ενδιάμεσα... Γιατί λοιπόν;
-Α...έχεις κεφάκια ε; Πάμε πάλι στο φιλοσοφικό... Θα σε φάνε οι ιδέες και τα μεγάλα εσένα...
-Δεν πειράζει...
-Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι αυτό ίσως δίνει χρώμα στη ζωή μας; Τί θα ήσουν ένας άνθρωπος χωρίς συναίσθημα; Δεν θα ήσουν άνθρωπος! Μια άψυχη μηχανή, χωρίς σκοπό και στόχο! Γιατί θέτεις στόχους; Γιατί αισθάνεσαι ότι θες να κάνεις κάτι! Σαν τον Ξένο του Αλμπερ Καμύ... Ένα τίποτα!(ωραίο βιβλίο...)
-Ναι όντως... Απίθανο πράμα ο άνθρωπος... Η ζωή γενικά... Μα στις μέρες μας ακόμα και το συναίσθημα κοντεύουμε να εξευτελίσουμε! Στην κενή πλέον κοινωνία... Στην κενή αυτή μάζα της σημερινής παγκοσμιοποίησης, στον τοίχο, όπως λένε και οι Floyd, ποιός αισθάνεται πια; Ακούς παντού τις μεγάλες λέξεις... Αλλά απο πράξεις τίποτα... Έχουμε καταλήξει ακόμα και το είναι μας υλιστικό!
-Ο Αμερικάνος έχει καταλάβει τον κόσμο, την οικονομία,ορίστε μέχρι και τις ψυχές μας...(Χωρίς να θέλω να προσβάλλω πάντα, μιλάω για το αμερικανικό υλιστικό πρότυπο...)
-Και όλα αυτά στο βωμό του χρήματος...Κρίμα...Αλλά τι να κάνουμε τώρα;Πως σπάμε τα δεσμά της αναισθησίας; Πως γινόμαστε η εξαίρεση;
-Έλα σκέψου...Καλά το πας...
-Χμ...Ίσως αν αφήναμε τον εαυτό μας ελεύθερο; Αν δεν αφήναμε το πράσινο, πορτοκαλί, μπλέ χρώμα ενός χαρτονομίσματος να σκέφτεται αντί για μας...Αν ξαναγυρίζαμε στη φύση μας; Ξεχνούσαμε φόβους μη και πρέπει και βλέπαμε τον καθαρό εαυτό μας...Τον αφήναμε να αισθανθεί...Τότε ίσως καταλαβαίναμε ξανά τα συναισθήματα μας...
-Μπράβο το παιδί μου!Είδες και μοναχούλι τα κατάφερες!
-Το χιούμορ σου με σκοτώνει...
-Το ‘χω αυτό...Πάντως πλάκα έχει να μας γράφουμε ε;Άφου βρίσκουν ενδιαφέρουσες τις μαλακίες που λέμε μεταξύ μας...Και μετά λένε οτί δεν πάμε εμείς καλά...Πάντως το κρατήσαμε σε ήπιους τόνους αυτή τη φορά...
-Αντε φτάνει άλλη φορά πάλι...Μπές πάλι μέσα...Ευχαρίστησε και τα παιδιά
-Ευχαριστούμε παιδιά! Τους Floyd κλείσε εσυ θα μαστουρώσεις πάλι...
-Βρε άμε! Ευχαριστούμε για το διάβασμα!
But I got nowhere to fly to… Nobody Home –
20:43 19/4/10 Pink Floyd

Ελλάδα 6/5...


-Μα το άδειο τους το κεφάλι μέσα...Γιατί ρε βλάκα Έλληνα;Γιατί είσαι τόσο τούβλο;Πως γίνεται από έναν αγώνα για το δίκιο σου και για τα δικαιώματα σου, μια διαδήλωση, το απόλυτο όργανο του λαού, να καταφέρνεις να πατώσεις το είναι σου ακόμα περισσότερο;!Σου είπανε κατέβα κ κάνε τα χαμό και συ - μα καλά μυαλό δεν έχεις; - ηλίθιε, πας κ ρίχνεις μια βόμβα με πλήρη συναίσθηση του τί κάνεις και καις 4 ψυχές, 4 ζωές, 4 χιλιάδες εκατομμύρια όνειρα,στιγμές και ό,τι σου δίνει αυτό το θαύμα, η μαγεία της ζωής με μια κίνηση και μια δικαιολογία!!: ‘’Καείτε μαλάκες γιατί δεν απεργήσατε’’. Ακόμα δεν το πιστεύω ρε συ...Καλά πες ότι δεν ξέρει το γαμήσι που τρώει ο υπάλληλος στον ιδιωτικό τομέα,πες οτι δεν ξέρει το μόνιμο φόβο ‘’μην μείνεις στο κλαρί’’, δεν ξέρει, δεν σκέφτεται ότι αυτή τη στιγμή στερεί ζωή και ζωές; Το ανώτερο αγαθό να το στερείς απο τον άλλο με το έτσι θέλω; Επειδή δεν απήργησε;

-Ό,τι και να πεις ρε συ έχεις δίκιο...Πόσο χαμηλά φτάσαμε;Πολύ και θα πέσουμε κ ακόμα πιο κάτω...Ο Έλληνας πέθανε...Τρελάθηκε...Τα ‘χασε!Του γαμήσαν την εκπαίδευση, στα αρχίδια του, του γαμήσαν τα δικαιώματα του, στα αρχίδια του.Αυτός ακόμα πλακώνεται μόνος του...Ξεχνά την ενότητα, ξεχνά τα ιδανικά που στήριζε κάποτε, για τα οποία ζεί!Ο εγωισμός του, τον κάνει ό,τι θέλει, χάνεται στο δρόμο του και ό,τι του δίνουν εκεί που πέσει το κάνει...Τα ξεχνά όλα.Και μια μέρα, όταν του παίρνουν τα λεφτά... ερε τα γαμημένα τα φράγκα, ΤΟΤΕ ξυπνάει.Υπάρχει πια άνθρωπος;Τι καταλήξαμε; Μια αδηφάγος ταμειακή μηχανή;Δεν έχουμε πια σκέψη, δεν ξέρουμε πια τί μας γίνεται...Αποφασίσαμε να τα πάρουμε και δεν ξέρουμε πώς!Κάνουμε ό,τι μας λενε!Σκοτώνουμε, για όνομα του Θεού!

-Μη ρίχνεις το φταίξιμο σε αυτούς που φταίνε,δεν θα την πληρώσουν ποτέ, εσύ σε λυτρώνεις!Αλλά Πέθανες.Έχεις πεθάνει χρόνια τώρα...Τί να κάνεις τώρα; Δεν ξέρω...Ούτε εσύ ξέρεις...Κάποια μέρα θα το βρεις αλλά μέχρι τότε σου εύχομαι και σε παρακαλω...Μην πέσεις παρακάτω...Σώσου όσο περιμένεις κ όσο προλαβαίνεις...Σώσε ό,τι απέμεινε...μέχρι να ξαναγεννηθείς...

Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ Αλβανέ Αλβανέ, όπως λένε και μερικοί αισχροί. Είναι μεγάλη η ευχή πλεον, μην εκνευρίζεσαι, κατάλαβε την...A crisis in concience,the real revolution is the revolution of consciousness.What prevents you to change? - J.Krishnamurti

Τιμή και λύπη για τις ψυχές που χάθηκαν...Θρήνος για το παιδί που δεν πρόλαβε να δεί το φώς...Δεν πρόλαβε να γευτεί τη ζωή...Όλεθρος για τον Έλληνα...Κρίμα για την Ελλάδα...

Ποτέ δεν θα πάψω να ελπίζω όπως ποτέ δεν
Θα πάψω να απογοητεύομαι

ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ .... ΝΟ 2!!!!!!!


Ναι κυρίες και κύριοι , φίλες και φίλοι , αναγνώστες και αναγνώστριες η ζωή όλων μας δεν θα ειναι πια η ίδια.... Μετά την ομολογουμένως τεράστια επιτυχία του άρθρου- διαλόγου του Περικλή, πλήθος θαυμαστών και θαυμαστριών θέλησαν να συμμετέχουν ως συντάκτες στο παρόν ιστολόγιο... Συμμαθήτρια , συνομίληκη , πολύ καλή φίλη για πολλά χρόνια , γκρινιάρα , λιγομίλητη , ψυχούλα , που ακούει στο όνομα evrydiki αποφάσισε να δημοσιεύσει για πρώτη φορά κάτι δικό της... Την ευχαριστούμε και ελπίζουμε να σας αρέσει....

ΜΗ ΣΚΟΤΩΝΕΤΕ ΤΗ ΣΑΤΙΡΑ!!!

Ωπ! Καλημέρα είστε όλοι καλά; Σίγουρα; Α πολύ χαίρομαι! Λοιπόν… αρχικά θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη φοβερή και τρομερή δημιουργό αυτού του blog και πολύ καλή μου φίλη ,τη μέλπω, που μου δίνει την ευκαιρία να γράψω κι εγώ κάτι μικρό και ασήμαντο σε αυτό το μεγαλομέγιστο, τιτανοτεράστιο και υπερωκεάνιο blog!

Όπως γνωρίζουμε λοιπόν η σάτιρα στις μέρες μας αποτελεί πηγή εντάσεων και διαφωνιών. Είναι άλλωστε φανερό πως δεν είναι και λίγα τα εξώδικα και οι επιπλήξεις που έχουν δεχτεί σατιρικές εκπομπές όπως για παράδειγμα το Ράδιο Αρβύλα από δήθεν παναγιότατους και μη. Τι είναι λοιπόν η σάτιρα; Προφανώς είναι μια επίθεση στο κατεστημένο, στη εξουσία και στις επικρατούσες ιδέες. Οι σατιριστές δε διστάζουν να βάλουν στο στόχαστρο οτιδήποτε αρκεί βέβαια να είναι δημοσιοποιημένο. Ως αποτέλεσμα πολλοί επιθυμούν να θέσουν όρια σε αυτή την επικριτική και συχνά σκληρή γελοιοποίηση. Η σάτιρα λοιπόν έχει σκοπό να ξεσκεπάσει με πονηρό ίσως τρόπο τα ελαττώματα και τις αδυναμίες της κοινωνίας μας. Καταφέρνει να διαβρώσει τα διάφορα προσωπεία αποκαλύπτοντας το ψεύδος και την υποκρισία. Η πολιτική και κοινωνική σάτιρα θίγει τα κακώς κείμενα και μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά στη διόρθωσή τους. Ακόμη η σάτιρα λειτουργεί αφυπνιστικά για τους πολίτες και οδηγεί στην αυτογνωσία και στη βελτίωση των αδυναμιών. Ωστόσο είναι γνωστό πως λίγοι αποδέχονται τη διαπόμπευσή τους. Μη μπορώντας να υποστηρίξουν τη θέση τους με επιχειρήματα και χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν πως από τη φύση της η σάτιρα είναι αμείλικτη και δεν κάνει διακρίσεις καταφεύγουν στα δικαστήρια και εξευτελίζονται ακόμα περισσότερο.

Προφανώς η σάτιρα δεν μπορεί να ασκηθεί από τον οποιονδήποτε. Η σάτιρα ασκείται από άτομα διορατικά με έντονο το αίσθημα του αυτοσαρκασμού και της οξύνοιας, βλέπε Αντώνη Κανάκη. Ο σατιρικός είναι ο πρώτος που οφείλει να διακρίνει την υποκρισία και την αναισθησία για να τη φανερώσει και στους άλλους, όχι αυτούσια αλλά συγκαλυμμένη με το πέπλο του γελίου.

Το πρόβλημα υπάρχει όταν ο σατιριστής δεν έχει τα χαρακτηριστικά που προαναφέρθηκαν, ούτε και το λεπτό χειρισμό που απαιτείται ώστε η σάτιρα να βρεί το στόχο της. Πρόβλημα δημιουργείται και όταν ο σατιριζόμενος δεν αποδέχεται τη σάτιρα. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει πως ευθύνεται η ίδια η σάτιρα, εφόσον αυτοσκοπός της είναι να στηλιτέψει και επομένως είναι λογικό να στεναχωρεί τους ανθρώπους στους οποίους ασκεί κριτική και φανερώνει τα ελαττώματα τους. Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι αδιανόητο να υφίσταται σάτιρα με όρια. Διότι αν υπάρχει κάτι σε αυτό τον κόσμο που δεν πρέπει να έχει όρια τότε αυτό είναι η σάτιρα. Γιατί πείτε μου, ποιος είναι ικανός να θέσει αυτά τα όρια και με ποια κριτήρια; Μήπως είναι σωστό να μη σατιρίζονται για παράδειγμα πρόσωπα της εκκλησίας και να σατιριζόμαστε μόνο εμείς οι κοινοί θνητοί που δεν έχουμε την εξουσία της εκκλησίας στα χέρια μας; Ε;;;

Από την άλλη η δήθεν σάτιρα που απλώς γελοιοποιεί χωρίς να έχει άλλο αποτέλεσμα είναι ένα ανούσιο αστείο που προσβάλλει την προσωπικότητα του ατόμου και γι’αυτό είναι καταδικαστέα

Η κοινωνία μας λοιπόν έχει ανάγκη τη σάτιρα που άφοβα επικρίνει οτιδήποτε ανήθικο αδυνατούν να ξεσκεπάσουν οι νόμοι της κοινωνίας παρόλαυτά για να είναι επιτυχημένη αυτή η σάτιρα πρέπει να εκπληρώνει το σκοπό της και να υπακούει μόνο στους δικούς της κανόνες. Αυτά! θενκς! Περιμένω σχόλια!.

ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ..............!!!!


Ναι κυρίες και κύριοι το ξέρω ότι τα τελευταία βράδια δεν κοιμόμαστε καλά και η φαγούρα έχει γίνει ανυπόφορη... Αλλά από σήμερα έχουμε καινούργιο συνεργάτη στο cenicero... Συνομήλικος (σχεδόν) , συμμαθητής , συνοδοιπόρος , μουσικός , πολυλογάς, πότε αισιόδοξος ,πότε μουτζούφλης και από τους λίγους που αξίζουν να γίνουν συνεργάτες μου (μετριοφροσύνη πάνω από όλα) και να δημιουργήσουν μέσα από το καταπληκτικό ιστολόγιο , που ακούει στο όνομα cenicero... Σήμερα θα σας παρουσιάσω την πρώτη του απόπειρα να δημοσιεύσει κάποιους από τους προβληματισμούς του , θα κόψω αντιδράσεις και θα δούμε αν θα ξαναδημοσιεύσει τίποτα άλλο... Καλή διασκέδαση...!


ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΌΣ.....?

- Πόσο άχρηστος μπορεί να νιώθει ώρες ώρες ένας άνθρωπος? Ερώτηση είναι αυτό θα μου πεις? Κάθομαι λοιπόν τρεις μέρες τώρα , έχοντας τραβηγμένο το σκούρο μπλε πέπλο της απαισιοδοξίας πάνω από τον κόσμο μου και συλλογίζομαι.. Αυτήν την στιγμή νιώθω να καταχρώμαι την ζωή που μου χαρίζεται. Έχω διαβάσει σαν καλό παιδί όπως έμαθα και συνήθισα 16 χρόνια τώρα στο επάγγελμα , έχω κάνει την βόλτα μου και να μαι πάλι σπίτι... Τώρα τι? Τώρα τίποτα! Που να ξερε η φουκαριάρα η μάνα μου , όπως λέει και ο παππούς, ότι θα έκανε έναν τόσο άχρηστο γιο... Δεν είναι ότι δεν έχω τι να κάνω, είναι ότι δεν μπορώ να αποφασίσω... Μα απέτυχα τόσο στην ζωή μου?

- Μα όχι ρε συ βλάκα , τι λες τώρα? Τόσα έχεις καταφέρει! Κοίτα γύρω σου, μουσική , παρέες, σχολείο, όλοι σε παινεύουν!

- Ναι αλλά εγώ με παινεύω? Όλα μου φαίνονται σκοτεινά και άδεια...

- Γιατί ρε συ?

- Όλα μου φταίνε! Η μία που δεν ανοίγει το κινητό , ο άλλος που έχει μάθημα , η άλλη που διαβάζει... Μα γιατί όλα στραβά? Βαριέμαι, το νιώθεις?

- Γιατί στραβά ρε συ? Τέλεια είσαι! Πάλι βαριέσαι? Χρόνο δεν ήθελες πέρυσι? Ορίστε ,έχεις άπλετο!

- Λιγότερο ελεύθερο χρόνο!Να κάνω κάτι , κάτι διαφορετικό, καινούργιο να καλύψω τον χρόνο μου... Να μην κάθομαι σε έναν καναπέ, κοιτώντας τον τοίχο , κάνοντας ΤΙΠΟΤΑ!

- Τόσα έχεις να κάνεις! Είσαι αχάριστος... Ανικανοποίητη φύση παιδί μου...

- Άνθρωπος λέγεται....

- Μαλάκας λέγεται....

- Ίσως έτσι να με χαρακτήριζει κανείς τώρα....

- Μα τόσα παιδιά να μην έχουν όσα έχεις εσύ και να βαριέσαι? Ντροπή σου!

- Ντροπή μου...

- Και τί έχεις στο μυαλό σου να κάνεις για να ξεβαρεθείς? Πάντα έχεις κάτι στο μυαλό σου...

- Θέλω να παίξω λίγη μουσική αλλά δεν γίνεται, θέλω να βγω με το κορίτσι μου αλλά δεν γίνεται, θέλω να κολυμπήσω, να νιώσω ελεύθερος στο νερό , ελευθερία ποίησης , σκέψης , αλλά ούτε αυτό γίνεται... Ελευθερία θέλω...

- Ελευθερία να πεις ... γίνεται?

- Κάπως έτσι...

- Μα γιατί να μην την έχεις? Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του εαυτού σου!

- Δεν ξέρω... Έτσι μεγάλωσα... Όταν σε μεγαλώνουν μέσα σε ένα γυάλινο κλουβί από μη και πρέπει τι θες να καταλήξεις? Έμαθα να φοβάμαι το ξένο, το φρέσκο , το διαφορετικό. Όλα έξω από κλουβί όσο καλά και να φαίνονται στην πραγματικότητα δεν ειναι έτσι...

- Δεν έχεις δίκιο...

- Ειρωνευόμουν φυσικά...Αλλά πως να το αποβάλλω αυτό? Μόνο εγώ μπορώ να το αλλάξω αυτό και δεν είναι εύκολο....

- Σάμπως δεν το ξέρω και εγω ...16 χρόνια μες στο κεφάλι σου είμαι...

- Ποιος φταίει για όλα αυτά? Η μάνα και η γιαγιά , κολλημένες εκεί. Δεν είναι ότι το θέλουν, δεν είναι ότι δεν το ξέραν ότι ο φόβος είναι παράλογος...

- Μην είσαι τόσο σίγουρος γι' αυτό ...ειδικά για την πρώτη...

- Χαχα , ωραίος και χιουμοράκι...πού ήμουν? Α, το πρόβλημα είναι ότι φοβούνται και αυτές, βλέπεις και αυτές έμαθαν να φοβούνται και τώρα είτε από εκδίκηση -ο άνθρωπος είναι εγωιστικό ον ας μην ξεχνάμε- ή από φόβο μήπως το διαφορετικό με κάνει κι εμένα διαφορετικό, χειρότερα ίσως ή καλύτερα από αυτές....

- Ωραία τό θεσες...

- Άρα φαύλος κύκλος...ε? Το πρόβλημα δεν είναι ποτέ τόσο μικρό όσο φαίνεται... Τώρα πώς το αλλάζω εγώ αυτό? Σιγά, σιγά όλα γίνονται... Ίσως να μην είμαι και τόσο άχρηστος τελικά... Είμαι καλός συνομιλητής... Έστω και με μένα....

- Άντε πάλι σ' εφτιαξα, πάλι λάδι την έβγαλες... Πώς τα καταφέρνω έτσι κάθε φορά... Χεχε...

- Άντε αύριο να βρω την Μέλπω να της το δώσω...Θα γκρινιάξει που είναι μεγάλο, θα το διαβάσει όμως, θα το κριτικάρει, μα μου ξου του.....

- Έλα τώρα που σε χαλάει... Αφού και οι δύο το ξέρουμε ότι την λατρεύεις εεε, το λατρεύεις εννοώ!

- Σου έχω πει ότι μου την δίνει που είσαι μέσα στο κεφάλι μου?

- Ναι... κααααλά....

- Πωπω , λές να το δημοσιεύσει?

- Ίσως....

- Ε, ας ευχαριστήσουμε για το διάβασμε τότε....

- Ευχαριστούμε παιδιά!
- Ευχαριστούμε Μέλπω!

-See you! Άντε φύγε τώρα, καλά τά παμε...ας γίνουμε πάλι ένα.....!

Θα ψοφήσουμε σύντομα...


Ναι αγαπητοί φίλοι,φίλες και αναγνώστες ,όσο ακραίο και να ακούγεται αυτός ακριβώς είναι ο στόχος των νέων οικονομικών μέτρων που μας ανακοινώθηκαν στις 03/03/10... Το θέμα είναι να ικανοποιήσουμε τους Γερμανούς φίλους μας και τα άλλα αθώα παιδιά της Ε.Ε που ανά τα χρόνια μας έχουν φερθεί με τόσο ωραίο τρόπο... Ναι, ακριβώς .. Και αν όπως οι περισσότεροι Έλληνες άλλωστε- χαραστηρίζεσθε από ελαττωματική μνήμη ρωτήστε κάνα μπαμπά ,μαμά ,γιαγιά ,παππού (κτλ.) να σας θυμίσουν πόσο στοργικά μας φέρθηκαν οι Γερμανοί μόλις πριν 60-70 χρονάκια... Δεν είναι και τόσο εύκολο να διαγραφούν τα γεγονότα από τις μνήμες τους ..Ας φροντίσουμε ούτε και εμείς να τα ξεχάσουμε τόσο εύκολα...

Και να μαστε πάλι στην Ελλάδα του 2010...Που μου φαίνεται ότι αντί να προχωράει μπροστά , όχι μόνο αρνείται κάθε πρόοδο στους περισσότερους τομείς -υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις- αλλά κάνει σταθερά βήματα προς τα πίσω... συγκαλυμμένα βέβαια με τον μανδύα του καθωσπρεπισμού και της επιφανειακής προσπάθειας για συμπόρευση με τα πολιτισμένα κράτη του Δυτικού κόσμου....

Έτσι ,με την επιμονή μας στον δικομματισμό και την παθητική παρακολούθηση των πολιτικών εξελίξεων της χώρας μας , και μετά από το μόχθο και την σκληρή εργασία -πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις- των Ελλήνων ,οι άνθρωποι που εκλέξαμε για να βοηθήσουν τον τόπο μας να εξελιχθεί και να ανθίσει, να φτιάξουν ένα καλύτερο μέλλον για όλους, μας κατ έκλεψαν , συγκέντρωσαν το πλούτο στα χέρια τους και στα χέρια των μεγαλεμπόρων και των εφοπλιστών , άδειασαν τα ταμεία της χώρας και μας άφησαν αβοήθητους στην δίνη της κρίσης που εκείνοι δημιούργησαν... Πώς το αφήσαμε να συμβεί..? Γιατί έμειναν ατιμώρητοι..? Επειδή τους το επιτρέψαμε εμείς ή επειδή πράγματι δεν υπήρχε άλλη επιλογή και κανένας δεν θα μπορούσε να τους σταματήσει..?Μαλακίες λέω εγώ.. Με ποιο δικαίωμα άρπαξαν τα λεφτά των ανθρώπων? Και όταν λέμε λεφτά εννοούμε όλα τα όνειρα , τους στόχους , τις επιδιώξεις για καλύτερη ζωή ,την ζωή απέναντι στον θάνατο ή την επιβίωση.. Με ποιο δικαίωμα μας στέρησαν το δικαίωμα στο όνειρο? Ποιος τους δίνει αυτήν την γαμημένη την κωλοεξουσία να παίζουν με την δική μου ή την δική σου την ζωή??? ΕΜΕΊΣ??

Και τώρα τα δικά τους ξενοπηδήματα μαντέψτε ποιος θα τα πληρώσει...Μπράβο...Σωστά μαντέψατε.. Εμείς οι μαλάκες...! Ή μάλλον πάλι εμείς οι μαλάκες..! Πάλι εμείς να σφίξουμε το ζωνάρι ,να κάνουμε οικονομία ,να γαμηθούμε στους φόρους για να καλύψουμε το χρέος που δημιουργήθηκε από τις σπατάλες τους για να ικανοποιήσουμε την Merkel? Ας μας ξεπληρώσουν και αυτοί πρώτα τις ζημιές από τον πόλεμο, να ξαναχτίσουν τα σπίτια που γκρεμίστηκαν , να αναστήσουν τους ανθρώπους που χάθηκαν , να αποκαταστήσουν τον χαμένο πολιτισμικό , πολιτιστικό ,πνευματικό και υλικό πλούτο που κατέστρεψαν και μετά ας έρθουν και ας ζητήσουν σκληρά οικονομικά μέτρα...

Φτάνει πια..Ως πότε θα μας κάνουν ότι θέλουν? Γιατί δεν βγαίνουμε όλοι στους δρόμους να διαμαρτυρηθούμε? Και όταν λέω όλοι εννοώ όλοι.. Όχι ξεχωριστά το Π.Α.Μ.Ε ,ξεχωριστά το Σ.Α.Σ.Α , ξεχωριστά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α , ξεχωριστά ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΌΣ ,ξεχωριστά τα Ε.Α.Κ και ξεχωριστά όλη η εξωκοινοβουλευτική αριστερά..Εννοώ όλοι μαζί..Έτσι και αλλιώς δεν μας χωρίζει τίποτα..Τα ίδια πράματα τα ζητάμε... Άραγε μας είναι τόσο δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε? Τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι μόνο τότε έχουμε μια ελπίδα να πετύχουμε κάτι γιατί μόνο τότε θα μας φοβόντουσαν πραγματικά... Από ότι φαίνεται..μάλλον ναι... Έτσι μάλλον είναι η Ελλαδίτσα μας και αν συνεχίσουμε με την ίδια θλιβερή νοοτροπία , μάλλον τα ίδια σκατά και χειρότερα θα είμαστε πάντα...

Αλλά δεν πρέπει να απογοητευόμαστε... Πρέπει απλά να φάμε γερό χαστούκι και να βρούμε το θάρρος να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και θεώρησης των πραγμάτων... Δεν είναι ποτέ αργά...Να σηκώσουμε το κεφάλι και να κάνουμε κάτι ,ρε γαμώτο μου...Να μην τους αφήσουμε να μας αποβλακώσουν και να μας κάνουν ό,τι θέλουν..Ας πιστέψουμε για μια φορά ότι όλα είναι στο χέρι μας..

Υπάρχουμε - συνυπάρχουμε . . . . .


Γεια χαρά! Τι μου κάνετε? Ελπίζω όλα να βαίνουν καλώς... Λοιπόν αφού γίνεται τέτοιος πανικός με τους μετανάστες...Σκέφτηκα ότι σήμερα θα ήταν μια καλή ευκαιρία να κάνουμε μια κουβεντούλα για τους ταλαιπωρημένους φίλους μας... Από την μια λοιπόν βομβαρδιζόμαστε με τις τρομοκρατικές - δημαγωγικές δηλώσεις από τους βαθιά θρησκευόμενους και καλούς ανθρώπους της Εκκλησίας μας , του πολιτικού προσκηνίου -κυρίως της δεξιάς και ακροδεξιάς πτέρυγας αλλά όχι μόνο , ή των φερεφώνων της εκάστοτε πολιτικής ή κοινωνικής σκοπιμότητας ενώ από την άλλη υποβόσκουν οι προκαταλήψεις , η ξενοβοφία και η προγονοπληξία που διακατέχει τον λαό μας.. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν άραγε να δούμε την αλήθεια και να παραμείνουμε άνθρωποι αν λάβουμε υπόψιν όλα τα παραπάνω? Σίγουρα λιγότερες από ότι φανταζόμαστε...

Όπως ακριβώς εμείς οι Έλληνες πριν από λίγα χρόνια μεταναστεύσαμε στην Αμερική , τον Καναδά και την Αυστραλία έτσι και τώρα για εξαιτίας πολλών παραγόντων -οικονομικών ή πολιτικών- κάποιοι άνθρωποι αναγκάζονται να αφήσουν τις πατρίδες τους για να εγκατασταθούν σε άλλες χώρες και να αναζητήσουν μια δεύτερη ευκαιρία για μια αξιοπρεπή ζωή ή έστω επιβίωση... Και φτάνουν στην Ελλάδα μας... Και εμείς τι κάνουμε? Τους ταλαιπωρούμε ακόμη περισσότερο.. Μέχρι να περάσουν τα σύνορα , να βγάλουν άδεια παραμονής , να κάνουν τις απαραίτητες ενέργειες μέχρι να γίνουν μόνιμοι... Και έπειτα να βρουν μια δουλειά ,μια οποιαδήποτε δουλειά , να συννενοηθούν σε μια ξένη γλώσσα , να καλύψουν τις πρωτεύουσες ανάγκες τους...

Το κράτος -όπως συνήθως- αφού τους επιτρέπει την είσοδο στην χώρα όχι μόνο τους αφήνει αβοήθητους αλλά με όποιο τρόπο μπορεί δυσχεραίνει την επικρατούσα κατάσταση και τους αναγκάζει να βρίσκουν εναλλακτικούς τρόπους επιβίωσης...Και δεν νομίζω ότι σε αυτόν τον τομέα υπάρχει περιθώριο βελτίωσης όση πίεση και αν ασκήσουμε στην κυβέρνηση... Το θέμα είναι πως αντιμετωπίζουμε εμείς τους μετανάστες από την στιγμή που αν δεν αλλάξει η δική μας νοοτροπία μας και θεώρηση των πραγμάτων δεν πρόκειται να υπάρξει καμία βελτίωση... Γιατί να μην δώσουμε μια ευκαιρία σε συνανθρώπους που ταλαιπωρήθηκαν πολύ, τόσο να βρουν τον δικό τους δρόμο, όσο να βοηθήσουν την χώρα μας να αναπτυχθεί οικονομικά ,πνευματικά και πολιτιστικά σε μια εποχή μάλιστα που χρήζει ανανέωσης σε όλους τους τομείς.. Γιατί να προσεγγίζουμε αρνητικά τους μετανάστες, να τους καταλογίζουμε όλα τα προβληματα της χώρας , τα εγκλήματα της κοινωνίας καιτις δυσχέρειες της οικονομίας? Γιατί να μην βλέπουμε πόσο μπορούμε όλοι μας να επωφεληθούμε από την αρμονική συνύπαρξη μαζί τους?

Την απάντηση ας την αναζητήσει ο καθένας μόνος του.. καθώς και την αλήθεια σχετικά με τους μετανάστες και την ολική στάση μας απέναντί τους.. Αξίζει να σημειωθεί κάπου εδώ, η φράση του Γκασμέτ Καπλάνι "Η πατρίδα του κάθε ανθρώπου είναι εκείνη που τον βοηθάει να αναπτυχθεί και να δημιουργήσει.." Παράλληλα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε όλοι μας μετανάστες επί του πλοίου που λέγεται γη και πορεύεται προς το άπειρο..όλοι ονειρευόμαστε μια παραλία που θα μπορέσουμε να στεριώσουμε...Ας προσφέρουμε την παραλία μας και τους μετανάστες...ώσπου να σταματήσουν να θεωρούνται της γης οι κολασμένοι...
Υ.Γ1.Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Καπλάνι για την επίσκεψή του στο σχολείο μας...

ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ...


Γεια χαρά... Τι μου κάνετε? Πώς πέρασε το τριώδιο? Εγώ αντιμετωπίζω πολλαπλά πολιτισμικά σοκ... Που αποτέλεσαν αφορμή για να γράψω το παρόν άρθρο...Ένα πράμα θα σας ρωτήσω και να μου πείτε αν είναι δικό μου το πρόβλημα και αν εκνευρίζομαι χωρίς λόγο... Είναι φυσιολογικό ένας 15χρονος -συμαθητής μου δηλαδή- να είναι σε ομάδα του πασόκ , να πορώνεται για θέση του ευρωπαικού κοινοβουλίου των νέων για να λύσει αυτός τις οικονομικές δυσχέρειες της χώρας μας και να δοξαστεί το κόμμα του ? Και από πάνω να μας απειλεί ότι αν του φέρνουμε αντιρρήσεις όταν χρειαστούμε μέσο για μια θέση στο δημόσιο τότε είναι που θα τον φάμε γιατί δεν θα μας κάνει την χάρη...Να νομίζει ότι ξέρει τα πάντα όλα , είναι πολύ ανώτερος από όλους εμάς τους ανίδεους - θνητούς- μη πασοκτζήδες ,επειδή έχει αποστηθήσει τις οδηγίες του κόμματος...?
Εμένα πραγματικά το παραπάνω γεγονός μου προκάλεσε έκπληξη ... Δεν μπορούσα να φανταστω ακόμη και έναν ενήλικα -40άρη άνθρωπο , το 2010 να έχει τέτοιες ιδέες... Μόνο ελάχιστες περιπτώσεις πολιτικών ή εξωγήινων...Πόσο μάλλον ενός ΠΑΙΔΙΟΥ 15 χρονών... Το θέμα είναι αν η σημερινή νεολαία είναι τόσο σκατά, ενσωματωμένη στο σύστημα , στην διαφθορά , στο κατεστημένο και τα βρώμικα παιχνίδια όλων των συμφεροντολογικών και καπιταλιστικών κοινωνικοπολιτικών μηχανισμών -εννοείται δεν μιλάω μόνο για το πασόκ- , τι έχουμε να προσδοκούμε σαν χώρα... Να φύγουν οι παλιοί και να ρθουν καινούργιοι στην θέση τους χειρότεροι από τους παλιούς?

Και φυσικά δεν κατηγορώ τα ίδια τα παιδιά... Ή μάλλον τους καταλογίζω το μικρότερο φταίξιμο... Απλά σκέφτομαι πόσο σάπια πρέπει να ναι η κοινωνία για να μεταμορφώνει τα παιδιά , που εξ 'ορισμού χαρακτηρίζονται αγνά , αυθόρμητα , χωρίς άρρωστες φιλοδοξίες και συμφέροντα , που αμφισβητούν τα πάντα , προσπαθούν να απαλλαγούν από κάθε αυθεντία και στερεότυπη άποψη ,δεν συμβιβάζονται με τίποτα , αντιστέκονται στο κατεστημένο , προσπαθούν να διαφοροποιηθούν από τους "μεγάλους" , να χαράξουν την δική τους πορεία και να αποδείξουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα από αυτούς ... σε πολιτικά κατασταλαγμένους 40αρηδες , καπιταλιστές , φερέφωνα της εκάστοτε πολιτικής ιδεολογίας, φανατισμένους, άμυαλους, ξερόλες , δήθεν , μισαλόδοξους, αντίγραφα των γονιών τους , φιλόδοξους και άδικους.... Πόση πια πλύση εγκεφάλου , πόσο καταναγκασμό πρέπει να δεχόμαστε από όλο τον κοινωνικό μας περίγυρο για να γινόμαστε πριν ακόμη ολοκληρωθεί η περίοδος της εφηβείας μας τόσο σάπιοι...τόσο άθλιοι... Γιατί αν αυτή είναι η πλειοψηφία των νέων σήμερα.. τότε πιστοί μου φίλοι την έχουμε βαμμένη....Ας προσπαθήσουμε να μην γίνουμε σαν τα μούτρα τους λοιπόν....
Υ.Γ1. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το πασόκ...Μου είναι αδιάφορο...Το έφερα απλά σαν ένα παράδειγμα...Για μένα όλα τα κόμματα είναι μια από τα ίδια....
Υ.Γ.2 Ο καθένας εννοείται ότι μπορεί να πιστεύει ό,τι γουστάρει...Απλά δεν μ αρέσει ο φανατισμός...Και οι παρωπίδες σε τέτοια ηλικία...
Υ.Γ.3 Να ευχαριστήσω την " πηγή της έμνευσης" της ανάρτησης που διαβάζετε , τον φίλο μου τον Κώστα...
Υ.Γ.4 Απογοήτευση και απελπισία..........

I have a Dream....


Καλή σας μέρα και καλή σας τύχη.... Σήμερα είπα να βγάλω το άχτι μου με τα λεφτά....Ποιος αργόσχολος , ανώμαλος δεν είχε τι να κάνει και εφηύρε τα γαμολεφτά για να έχουμε αυτά τα προβλήματα όλοι μας? ΟΕΟ? Τα λεφτά ,τα λεφτά ποιος τα ανακάλυψε ,τα λεφτά ,τα λεφτά την πορτοφόλα??? Όπως λέει και το λαικό άσμα...Από την ώρα που γεννιόμαστε ή μάλλον πριν καν γεννηθούμε τα λεφτά παίζουν ΤΟΝ πρωταγωνιστικό ρόλο...Ολα εξαρτώνται από τα λεφτά... Από το πού και το πώς θα γεννηθούμε , σε ποιο σπίτι θα μεγαλώσουμε ,πώς θα είναι τα παιδικά μας χρόνια , αν θα έχουμε χρόνο να βλέπουμε τους γονείς μας, αν θα έχουμε γονείς ,τι εκπαίδευση θα λάβουμε ,αν θα ζήσουμε ή αν πεθάνουμε , αν θα μαστε χαρούμενοι ή δυστυχισμένοι ,αν θα βγάλουμε το λύκειο, αν θα δώσουμε για πανελλήνιες ,αν θα μπούμε σε κάποιο πανεπιστήμιο ,αν θα μείνουμε αγράμματοι και ανειδίκευτοι , αν θα βρούμε δουλειά , αν θα κάνουμε οικογένεια ή αν θα παντρευτούμε , πότε και πώς θα πεθάνουμε .... Μπορεί να φαίναται υπερβολικό και ακραίο αλλα αν το καλοσκεφτείτε όλα σε μικρό η σε μεγαλύτερο βαθμό εξαρτώνται από τα κωλόλεφτα...Όχι ότι αυτό πρέπει να συνεχίσει να γίνεται ή συμβαίνει πάντα....Πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις....


Το θέμα είναι όχι μόνο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εμείς που έχουμε χρήματα για να ζήσουμε κάπως ,να ικανοποιούμε τις βιοτικές μας ανάγκες και κατά καιρούς χρωστάμε και πιεζόμαστε και γρινιάζουμε αλλά το κύριο πρόβλημα είναι εκείνοι που δεν έχουν καθόλου...Εκείνοι που ζουν είτε στις υποανάπτυκτες είτε ακόμη στις αναπτυγμένες χώρες... Εκείνοι που δεν έχουν να φάνε, να πιουν, να μορθωθούν και βιώνουν καταστάσεις που δεν μπορούμε να τις φανταστουμε..Τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι? Ε? Μου λέτε? Και ΓΙΑΤΙ να συμβαίνει αυτό? Άνθρωποι εμείς... Άνθρωποι και αυτοί.... Και νταξει... Αυτή κατάσταση υπάρχει... Εμείς κάνουμε κάτι γιαυτό? Η μάλλον μπορούμε να κάνουμε κάτι?

Και απαντάω... Εννοείται ότι υπάρχουν πράματα που μπορούμε να κάνουμε και πάντα υπάρχουν λύσεις... Αλλά το ερώτημα είναι άλλο...Είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε για λίγο τους ευατούληδες και την βολεμένη και μικροαστική ζωούλα μας για βοηθήσουμε κάποιους που υποφέρουν και έχουν πραγματικά ανάγκη την συμπαράστασή μας? Να μην σκεφτόμαστε πλέον το συμφέρον και τα λεφτά, να πούμε όχι στις άθλιες φιλοδοξίες μας να γίνουμε πλούσιοι και επιτέλους να φροντίσουμε για έναν καλύτερο κσόσμο...? Αν υπάρχει έστω μια θετική απάντηση τότε η ελπίδα δεν έχει χαθεί τελείως.... Ας ελπίσουμε λοιπόν η δικιά μας η γενιά να μην είναι μόνο λόγια και να πραγματώσει το μεγάλο μας όνειρο.........

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ....


Καλημέρα σε όλους τους φανατικούς μου αναγνώστες.... Αφου διαβάζετε το blog μου μάλλον θα είστε μια χαρούλα....Και εγω επίσης....Μέσα από μια μεγάλη γκάμα θεμάτων αποφάσισα σήμερα να ασχοληθούμε με την τηλεόραση στισ ζωές μας.....Ας πάρουμε λοιπόν την καθημερινότητα μιας απλής νοικοκυράς -καλής δούλας και κυράς- ή οποιουδήποτε αργόσχολου και μαλθακού νοικοκύρη.... Από το πρωί ενημερωτικές εκπομπές του κώλου-φτώχεια, ληστείες ,πείνα ,δίψα ,συνταξιούχοι , λαικές αγορές ,φωνές ,ουρές ,εφορίες ,τσακωμοί ,βρισίδια ,πρωινάδικα - συνεντεύξεις, ζώδια , μόδα ,μαγειρική ,super douper wow καλεσμένοι , αναλύσεις για το σεξ ,την απιστία ,την ομορφιά ,την δίαιτα , τις γυναίκες ,τους άνδρες ,τους ομοφυλόφιλους , τις λεσβίες, άκυρες έρευνες και άκυρες απορίες ,χαζά γελάκια που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει ποιο αστείο τα προκάλεσε ,επαναλήψεις σίριαλ που παίχτηκαν την προηγούμενη μέρα ή την προηγούμενη δεκαετία, ειδήσεις- κρίση, σεισμοί, καταστροφές ,χρηματιστήριο, πετρούλα ,μεσημεριανάδικα- αλεξανδράτου, ρέβης, σιανίδης ,ζευγάρια της showbiz , χωρισμοί της showbiz ,συγκλονιστικά ρεπορτάζ γύρω από διάφορες μαλακίες , νούμερα , νούμερα , νούμερα , ξεβράκωτες , ασπροδόντηδες , απογευματινα - emo , gothic , βορεια vs δυτικά προάστια , πιρούνια , μαχαίρια , τσόντες , σίριαλ , σίριαλ, σίριαλ, σίριαλ, σίριαλ , ειδήσεις -φωτιές, γρίπες ,καταστροφες , κρίση , θάνατοι κτλ , πολιτικοί ή μάλλον πολιτικάντηδες ,σίριαλ, σίριαλ ,σίριαλ ,reality, φαγητα, ξένα σίριαλ και πάλι από τη αρχή.... Εξαίρεση ωστόσο αποτελούν κάποιες εκπομπές , ντοκυμαντέρ που αξίζει να διαχωριστούν ... Η τηλεόραση λοιπόν αξίζει να ανοίγει μόνο για συγκεκριμένα προγράμματα.......

Ας γυρίσουμε λοιπόν στην νοικοκυρά , το παιδάκι που το παρκάρουν μπροστα σε μια οθόνη , στον μεσήλικα , στον έφηβο ,στον κάθε έναν από εμάς που περνάει ένα μικρό ή μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του μπροστά στην τηλεόραση.... Αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση λοιπόν δεν νομίζω ότι είναι τυχαία...Είναι προιόντα "συνωμοσίας" μεταξύ των όλων των μηχανισμών που μπορεί να επωφεληθούν είτε από την τρομοκρατία , τον φόβο ,το άγχος ,τον πανικό που προκαλούν οι ειδήσεις είτε από την απόλυτη "αποβλάκωση" και ισοπέδωση κάθε επιπέδου νοημοσύσης και ηθικής που προβάλλονται από τα μεσημεριανάδικα και άλλες συναφείς εκπομπές και σίριαλ είτε στις επίμονες διαφημίσεις που μας υπενθυμίζουν τακτικά τις πλασματικές ανάγκες μας....Όλα αυτά είναι οι προυποθέσεις για να μεταμορφωθούμε αργά και σταθερά σε ό,τι ακτιβώς βολεύει να είμαστε....Αποβλακωμένοι ,μαλθακοί, ανεγκέφαλοι ,μη σκεπτόμενοι , φοβισμένοι ,τρομοκρατημένοι , επιρρεπείς σε ό,τι μας λένε , πάνω από όλα καταναλωτές που προσπαθούν να μοιάσουν σε όποιον βγαίνει στην τηλεόραση...Αυτά είχα να πω....Κλείστε την γαμοτηλεόραση.... Και ανοίχτε την μόνο για αυτά που πραγματικά αξίζουν... Ή μην την ανοίγετε καθόλου....Δεν θα γινουμε σαν και αυτους...!