Cenicero

2012

Όχι , δεν είναι όλα μαύρα... όχι για μένα...

έτσι και αλλιώς αν το σκεφτείς όλες οι καταστάσεις έιναι στο μυαλό σου... Έχεις πάντα την δυνατότητα να παραμένεις αισιόδοξος και ευτυχισμένος στην προσωπική σου ζωή... Κι' αυτό γιατί αρκετές φορές η προσωπική ευτυχία δεν εχει να κάνει με την πολιτική ή την οικονομική κατάσταση... Έχει να κάνει με τον εαυτό σου... Μερικές φορές όμως δεν πάει έτσι...Και μιλάω εκ του αρκετά ασφαλούς θα έλεγα...

Γι αυτό ακριβώς υπάρχει μια σύγχυση στο μυαλό μου...(συχνό φαινόμενο) ..
Ντάξει είναι αποδεκτές όλες αυτές οι μαλακίες για πολιτική συμμετοχή και ενασχόληση με τα κοινά στις ιδανικές και όμορφες κοινωνίες των ίσων ευκαιριών, του δικαίου κτλπ...

Αλλά αξίζει να ασχολείσαι σήμερα με τα σκατά? Πραγματικά γιατί ό,τι έχει να κάνει με το κράτος είναι σκατά! Ή θα ήταν ποιο σοφό να προσπαθήσεις να τραβήξεις ένα Χ και να προχωρήσεις την ζώη σου με όσο το δυνατόν λιγότερα πάρε δώσε με την πολιτεία? Ή επειδή είναι τόσο σκατά και γαμημένη αξίζει να προσπαθήσεις να χωθείς, να προσπαθήσεις να αλλάξεις, να διατηρήσεις την ακεραιότητά σου, να ξεσηκώσεις και τους άλλους που αδικούνται και πνίγονται και να γίνει κάτι! Οτιδήποτε! Μικρό ή μεγάλο... δεν έχει σημασία.... Κάτι καθαρό και όμορφο ενάντια στην βρώμα και τα σκατα.(προσοχή μην λερωθείς και συ.. χα?) Ή οτιδήποτε τέτοιο είναι απλά μια απειροελάχιστη - ασημαντότατη σταγόνα στον ωκεανό της ατέρμονης μαλακίας?

Δεν ξέρω ... Θα το βρω όμως... Προς το παρόν εγώ θα έλεγα ότι ο καθένας μπορεί να προβάλλει την ομορφιά που κρύβει μέσα του καθημερινά και έμπρακτα . . . όπως και όσο μπορει... και να αγαπιομαστε ρε παιδια...για να γίνεται ο αγώνας πιο όμορφος...

Εν κατακλείδι...
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
Καλό 2012.. Καλή μας τύχη...
Ό,τι ποθεί ο καθένας...
Τίποτα δεν είναι αδύνατο...
Αγάπη.
Και να μην ξεχνάμε...

Καλά Χριστούγεννα !

*Όμορφο παραμυθάκι... Καλή διασκέδαση σε όλους...

Αγάπη και υγεία εύχομαι...

Χαρούμενες Γιορτές!

Rising... Lhasa de sela..

Άσ' τους...

Αλλα never mind... Άστους να είναι όπως θέλουν... να μανουριάζουν πάνω στην ίδια μιζέρια τους... Αυτός ειναι ο σημερινός κόσμος... but I'm a Wonderlust king... I stay on the run... !

Simple!

Τι ωραία ζωή που θα ήταν αν όλα ήταν λίγο πιο πολύ όπως τα λέγανε οι Beatles...!

αλλά.... ας μην στενοχωριόμαστε.....

life goes on NAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA nanarana life goes on.....!

Η σονάτα του σεληνόφωτος...

Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε!
Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται
ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι
θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις.
Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Ὅταν ἔχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οἱ σκιὲς μὲς στὸ σπίτι,
ἀόρατα χέρια τραβοῦν τὶς κουρτίνες
, ἕνα δάχτυλο ἀχνὸ γράφει στὴ σκόνη τοῦ πιάνου
λησμονημένα λόγια - δὲ θέλω νὰ τ᾿ ἀκούσω. Σώπα

...

Θὰ καθίσουμε λίγο στὸ πεζούλι, πάνω στὸ ὕψωμα,
κι ὅπως θὰ μᾶς φυσάει ὁ ἀνοιξιάτικος ἀέρας
μπορεῖ νὰ φαντάζουμε κιόλας πὼς θὰ πετάξουμε,
γιατί, πολλὲς φορές, καὶ τώρα ἀκόμη, ἀκούω τὸ θόρυβο τοῦ φουστανιοῦ
     μου,
σὰν τὸ θόρυβο δυὸ δυνατῶν φτερῶν ποὺ ἀνοιγοκλείνουν,
κι ὅταν κλείνεσαι μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν ἦχο τοῦ πετάγματος
νιώθεις κρουστὸ τὸ λαιμό σου, τὰ πλευρά σου, τὴ σάρκα σου,
κι ἔτσι σφιγμένος μὲς στοὺς μυῶνες τοῦ γαλάζιου ἀγέρα,
μέσα στὰ ρωμαλέα νεῦρα τοῦ ὕψους,
δὲν ἔχει σημασία ἂν φεύγεις ἢ ἂν γυρίζεις
οὔτε ἔχει σημασία ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου,
δὲν εἶναι τοῦτο ἡ λύπη μου - ἡ λύπη μου
εἶναι ποὺ δὲν ἀσπρίζει κ᾿ ἡ καρδιά μου.
Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα,
μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω.Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ.
Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

...

Τα χείλη του ποτηριού γυαλίζουν στο φεγγαρόφωτο
σαν κυκλικό ξυράφι--- πώς να το φέρω;

...

Βαθύ- βαθύ το πέσιμο,
βαθύ- βαθύ το ανέβασμα,
το αέρινο άγαλμα κρουστό μές στ' ανοιχτά φτερά του,
βαθειά- βαθειά ή αμείλικτη ευεργεσία της σιωπής ---
τρέμουσες φωταψίες της άλλης όχθης, όπως ταλαντεύεσαι μες στο ί-
    διο σου το κύμα,
ανάσα ωκεανού. Ωραίος , ανάλαφρος
ό ίλιγγος τούτος, ---πρόσεξε θά πέσεις.Μην κοιτάς εμένα.
εμένα ή θέση μου είναι το ταλάντευμα--- ο εξαίσιος ίλιγγος.Έτσι κά-
θε απόβραδο
έχω λιγάκι πονοκέφαλο, κάτι ζαλάδες.

...

«Α, φεύγεις; Καληνύχτα.» Ὄχι, δὲ θἄρθω. Καληνύχτα.
Ἐγὼ θὰ βγῶ σὲ λίγο. Εὐχαριστῶ. Γιατί ἐπιτέλους, πρέπει
νὰ βγῶ ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ τσακισμένο σπίτι.
Πρέπει νὰ δῶ λιγάκι πολιτεία, -ὄχι, ὄχι τὸ φεγγάρι -
τὴν πολιτεία μὲ τὰ ροζιασμένα χέρια της,τὴν πολιτεία τοῦ μεροκάμα
    -του,
τὴν πολιτεία ποὺ ὁρκίζεται στὸ ψωμὶ καὶ στὴ γροθιά της
τὴν πολιτεία ποὺ ὅλους μας ἀντέχει στὴν ράχη της
μὲ τὶς μικρότητές μας, τὶς κακίες, τὶς ἔχτρες μας,
μὲ τὶς φιλοδοξίες, τὴν ἄγνοιά μας καὶ τὰ γερατειά μας
,-ν᾿ ἀκούσω τὰ μεγάλα βήματα τῆς πολιτείας,
νὰ μὴν ἀκούω πιὰ τὰ βήματά σου
μήτε τὰ βήματα τοῦ Θεοῦ,
μήτε καὶ τὰ δικά μου βήματα. Καληνύχτα.

Μια τελευταία πρώτη μέρα . . . . . .

12 09 2011 .... ! ;

Αγρύπνια...

Μυρμίγκια

Και να που πάλι, σαν τα μυρμίγκια μαζεύονται όλοι.
Μαυρίζοντας το χώμα, πατείς με πατώ σε προς μια τόση δα τρυπούλα...
Άνθρωποι, ζώα, φυτά και πάντοτε τα υπέροχα σάπια μεγάλα και βαριά αμάξια.

Μαζεύονται για να πάρουν μια θέση ξανά στο συσίτειο δυστυχίας που απλόχερα μοιράζει !ΤΩΡΑ! η γλυκιά και αγαπημένη σας "Μεγαλούπολη" ΤΜ Copyright και τα συναφή κλπ κλπ...!

Αφήνουμε πίσω τον παράδεισο σε ελεύθερη επιλογή και επιλέγουμε την κολασμένη γκρί θάλασσα ανάμεσα στα σπίτια μας...Τα εξωτικά όρη, λευκά και βρώμικα απο την αγνή όξινη βροχή, τείχη της απέναντι πολυκατοικίας μας...! και πολλά άλλα... Σε ελεύθερη δική μας επιλογή.

welcome to athens. our dreamful city of dust, fumes and shit...loads of....

Γιατί όμως; οπως θα ρώταγε ένας παλιός φίλος με το ιδιαίτερο στυλακι του... ελα ντε...
ρήτορος η ερώτησις....

Καλό καλοκαίρι...

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί

Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή

Έχω ρίξει μες στ΄ άπατα μιαν ηχώ

Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό

Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.

Θα πενθώ πάντα - μ` ακούς; - για σένα,

μόνος , στον Παράδεισο.

*Οδυσσέας Ελύτης ~ Μονόγραμμα

ΖΕΣΤΗ........

ΣΤΥΛΟ...........

ΚΙΤΡΙΝΟ ΧΑΡΤΙ...............

και σου λεω πως

αυτή ειναι η δική μου................................ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΖΩΗ.....